کاشت مو در شقیقه زنان

کاشت مو در شقیقه زنان سوراخی در انتهای استخوان وجود داشت و از طریق این سوراخ، ریسمان عبور داده می‌شد. ریسمان از تارهای بافته شده گوزن شمالی ساخته شده بود. در انتهای ریسمان، قلابی از استخوان تراشیده شده بود. کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP کشو گفت: «خط‌هایت مشکلی ندارند. بیا.» او راه را به سمت ساحل نشان داد. دوقلوها در حالی که غلت می‌زدند، دنبالش آمدند و متاسفم که باید به شما بگویم که تمام راه را با ولع گوشتشان را خوردند! بعد از دوقلوها، نیپ و توپ آمدند. یخ خیلی ضخیم بود. کشو و دوقلوها و کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP توله‌ها روی آن با فاصله‌ی نسبتاً زیادی از ساحل راه رفتند.

کاشت مو : کشو دو سوراخ گرد در یخ ایجاد کرد. یکی برای مینی و یکی برای مونی. سوراخ‌ها به اندازه کافی بزرگ نبودند که آنها بتوانند در آن بیفتند. در این زمان، دوقلوها تمام گوشت خود را خورده بودند، به جز تکه‌های کوچکی که برای طعمه نگه داشته بودند. هر کدام تکه‌ای گوشت روی قلاب گذاشتند. سپس روی پاشنه‌هایشان چمباتمه زدند و قلاب‌ها را داخل سوراخ‌ها انداختند. کشو به روستا برگشت و آنها را همانجا گذاشت. رو به آنها کرد و گفت: «زیاد بیرون نمانید.» چهارم. دوقلوها مدت زیادی کاملاً بی‌حرکت نشستند. نیپ کنار مینی و توپ کنار مونی نشستند. هوا سردتر و سردتر کاشت مو در تهران شد.

کاشت مو در شقیقه زنان

خورشید دوباره شروع به پایین آمدن به سمت دریا کرد. بالاخره مثل یک چرخ گرد قرمز بزرگ، درست روی لبه دنیا آرام گرفت! آرام آرام فرو رفت تا اینکه فقط کمی از لبه قرمز آن نمایان شد؛ سپس آن هم ناپدید شد. لکه‌های بزرگی از رنگ قرمز در آسمان بر فراز جایی که قبلاً بود، پدیدار شدند. دوقلوها هنوز صبورانه کنار سوراخ‌هایشان نشسته بودند. هوا تاریک و تاریک‌تر می‌شد. رنگ‌ها کم‌رنگ می‌شدند. ستاره‌ها شروع به چشمک زدن کردند، اما دوقلوها تکان نمی‌خوردند. نیپ و توپ روی یخ مسابقه می‌دادند، روی هم می‌غلتیدند و پارس می‌کردند. بالاخره – ناگهان کاشت مو به روش میکروگرافت – تکان وحشتناکی به طناب مونی خورد! او را غافلگیر کرد.

میله کوچک از دستش افتاد! مونی خودش را روی شکمش روی یخ انداخت و درست زمانی که میله داشت به سمت سوراخ می‌رفت، آن را گرفت! او محکم چسبید و مثل هر چیز دیگری آن را کشید. او نفس زنان گفت: «فکر کنم یک نهنگ گرفته‌ام.» اما او هرگز ول نکرد! به نحوی کاشت مو در تهران خودش را به پهلو روی یخ رساند و طنابش را مدام کشید و کشید. «بگذار او را به داخل بکشم!» مِنی فریاد زد. او سعی کرد عصای او را بگیرد. مونی فریاد زد: «برو گمشو. من ماهی‌های خودم را می‌کشم.» منی با هیجان بالا و پایین می‌رقصید، در حالی که هنوز چوب ماهیگیری خودش را در دست داشت.

توله سگ‌ها هم می‌رقصیدند و پارس می‌کردند. مونی به هیچ‌کدام از آنها نگاه نمی‌کرد. چشمانش را به سوراخ دوخته بود و می‌کشید. بالاخره جیغ زد: «گرفتمش، گرفتمش!» و یک ماهی روغن بزرگ و غول‌پیکر از سوراخ بیرون آمد! خدای من! چطور روی یخ افتاد! نیپ و توپ ترسیده بودند. آنها با اولین باخت به سمت خانه دویدند. مونی گفت: «حالا بریم خونه. می‌خوام ماهی‌های بزرگ و خوشگلم رو به مامان نشون بدم.» اما مینی گفت: «کمی دیگر صبر کن تا یکی بگیرم! اگر بخواهی، یک چشم از ماهی‌ام را به تو می‌دهم.» مونی منتظر ماند. تکه گوشت دیگری را به قلابش زد و دوباره آن را داخل سوراخ انداخت.

بعد از مدتی گفت: «اگر آن را بگیری، می‌توانی چشم قدیمی‌ات را نگه داری. آنقدر تاریک است که ماهی‌ها نمی‌توانند ببینند که به هر حال خودشان را بگیرند. کاشت مو در تهران من سردم است. دارم می‌روم کاشت مو به روش میکروگرافت خانه.» منی خیلی آهسته بلند شد و طنابش را بالا کشید. همین که به سمت ساحل برگشتند، مونی فریاد زد: «نگاه کنید، نگاه کنید! آسمان آتش گرفته است!» واقعاً همینطور به نظر می‌رسید! نوارهای سفید بزرگی از لبه‌ی دنیا، به سمت آسمان، برق می‌زدند! آنها مانند شعله‌ها می‌رقصیدند. گاهی اوقات پرچم‌های بلندی از آتش آبی یا سبز را تا خود ستارگان بالا می‌بردند. بالای سر، آسمان به سرخی خون می‌درخشید.

ستاره‌ها انگار محو کاشت مو به روش FUE شده بودند. دوقلوها چیزهای شگفت‌انگیز زیادی در آسمان دیده بودند، اما هرگز چنین رنگی ندیده بودند. چشمانشان گرد و بزرگ و مانند چشمان ماهی کاد مونی از حدقه بیرون زد، در حالی که پرچم‌های بلند را تماشا می‌کردند که به هم می‌پیوندند و پرده‌ای بزرگ و مواج از رنگ را تشکیل می‌دهند که به وضوح در سراسر آسمان آویزان است. آنها نفس زنان گفتند: «چی شده؟ اوه، چی شده؟» آنها آنقدر شگفت‌زده بودند که نمی‌توانستند تکان بخورند، و البته حسابی هم ترسیده بودند. آنها هرگز نمی‌دانستند کاشت مو به روش میکروگرافت که آسمان می‌تواند چنین رفتاری داشته باشد. مونی حس کرد موهای سیاهش از زیر کلاه خز کوچکش بالا رفتند.

کت مینی را گرفت. گفت: «فکر می‌کنی قرار است دنیا بسوزد؟» درست همان موقع صدایی شنیدند که فریاد می‌زد: «مینی، کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP مونی، کجایی؟» آنها پاسخ دادند: «ما اینجاییم.» دندان‌هایشان از سرما و ترس به هم می‌خورد، و از شیب بالا دویدند و خود را کاشت مو به روش میکروگرافت در آغوش مادرشان انداختند. آنها با حیرت گفتند: «ای مادر، آسمان چه شده است؟» سپس کولی هم به بالا نگاه کرد. نوارهای بلند هنوز خودشان کاشت مو به روش FUT را به سمت گنبد قرمز بالای سرشان بالا می‌انداختند. ما به این پدیده «شفق قطبی» یا «نورهای شمالی» می‌گوییم و می‌دانیم که الکتریسیته باعث آن می‌شود، اما مادر دوقلوها از این موضوع بی‌اطلاع بود.

کاشت مو در شقیقه زنان او دقیقاً همان چیزی را که کاشت مو به روش FUE وقتی دختر کوچکی بود به او گفته شده بود، به آنها گفت. او گفت: «این رقص ارواح مردگان است! مگر قبلاً آن را ندیده‌ای؟» دوقلوها گفتند: «نه مثل این. این خیلی بزرگ و خیلی قرمزه!» کولی گفت: «آسمان اغلب اینقدر روشن نیست. کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP بعضی‌ها می‌گویند اینها ارواح بچه‌های کوچکی هستند که در آسمان می‌رقصند و با هم بازی می‌کنند! آنها به شما آسیبی نمی‌رسانند. لازم نیست بترسید. ببینید چطور در یک حلقه در سراسر لبه جهان می‌رقصند! انگار دارند خوش می‌گذرانند.» مِنی گفت: «درست مثل شعله‌های دور چراغ ما، دور لبه‌ی دنیا می‌چرخد.

شقیقه زنان

شاید چراغ غول‌ها باشد!» مینی و مونی به غول‌ها اعتقاد داشتند. مادرشان هم همینطور. آنها فکر می‌کردند غول‌ها در وسط دنیای بزرگ سفید زندگی می‌کنند، جایی که برف‌ها هرگز آب نمی‌شوند. فکر غول‌ها همه آنها را ترساند. دوقلوها ماهی را به مادرشان دادند و سپس هر سه با تمام سرعت از شیب برفی به سمت پنجره روشن کلبه اسکیمویی خود دویدند. وقتی داخل شدند، مقداری گوشت خرس داغ منتظرشان بود و مونی هر دو چشم ماهی‌اش را برای خوردن داشت. اما یکی را به مینی داد. وقتی گرم شدند و غذا خوردند، کاشت مو به روش میکروگرافت لباس‌های خز کوچکشان را درآوردند، به درون توده‌های پوست کاشت مو در تهران گرم روی نیمکت خواب خزیدند و در عرض دو دقیقه به خواب عمیقی فرو رفتند.

چهارم. خانه برفی خانه برفی من. در جایی که روز و شب همه با هم قاطی شده‌اند و ساعتی وجود ندارد، تشخیص اینکه چه روزی است یا چه ساعتی کاشت مو به روش FUT از روز است، بسیار دشوار است. منی و مونی در تمام عمرشان هرگز ساعتی ندیده بودند. اگر دیده بودند، فکر می‌کردند که زنده است و شاید از آن می‌ترسیدند. اما مردم در همه جای دنیا خواب‌آلود می‌شوند، بنابراین اسکیموها گاهی اوقات زمان خود را با «خواب‌ها» می‌شمرند. به جای اینکه بگویند پنج روز پیش، می‌گویند «پنج خواب» پیش. شب بعد از کاشت مو به روش FUT کشته شدن خرس، برف شروع به باریدن کرد.

کاشت مو در شقیقه زنان باد در اطراف کلبه اسکیمویی زوزه می‌کشید و برف‌ها را به صورت توده‌های عظیم روی آن انباشته می‌کرد. سگ‌ها زیر آن دفن شده بودند و مجبور شدند آنها را بیرون بیاورند.