کاشت مو به روش بنیادی

کاشت مو به روش بنیادی را فرا گرفته بود و همه جهات را یکسان کرده بود. به هیچ وجه نمی‌توانست تشخیص دهد که شکاف در کدام جهت قرار دارد. با این شک جدید، گیج کاشت مو به روش FUT به اطراف نگاه کرد. سپس فکر کرد که می‌داند. حالا گام بلندی برداشت تا جایی که می‌توانست بدون تماس با زمین، فضای بیشتری را طی کند و با احتیاط زمین را لمس می‌کرد، همانطور که پایش آن را لمس می‌کرد. سپس حرکت کرد – کاشت مو در تهران گامی مهم. او کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP یک کاشت مو به روش FUE یارد از یاغیان کاشت مو به روش FUE دورتر از قبل بود. تا اینجا که خوب بود. شجاعت پیدا کرد. سپس فکری به ذهنش رسید.

کاشت مو : فرض کنید این اراذل و اوباش نوبتی می‌خوابند. خب، پس او باید محتاط‌تر باشد. قدم بلند و حساب‌شده‌ی دیگری برداشت و گوش داد. فقط سکوت. او در راه بود و همه چیز خوب بود. دوباره قدم برداشت – یک گام بلند و محتاطانه. اعصابش به هم ریخته بود، اما از حس پیروزی و موفقیت، سرحال بود. سپس ناگهان خونش یخ زد و مکث کرد، یک پایش در هوا بود و تقریباً تعادلش را از دست داد. یکی از مردان سرفه کرده بود. و صدایی شبیه به تکان خوردن کسی آمد… فصل هجدهم شغل وستی وستی دوباره با تردیدی ترسناک مکث کرد.

روش بنیادی

او می‌دانست که این مردان با فریاد زدن «کی اونجاست؟» به او امتیازی نمی‌دهند. ممکن بود یک ثانیه دیگر بمیرد. با خود فکر کرد که آیا صدای شلیک را خواهد شنید؟ آیا کسی که تیر می‌خورد، صدای شلیکی را که او را به زمین می‌اندازد، می‌شنود؟ آیا اگر به سرش شلیک شود، متوجه خواهد شد؟ او مکث کرد، قادر به تکان دادن حتی یک عضله نبود، و این افکار وحشتناک او را تسخیر کرده بود. مشخصاً کسی بیدار بود و گوش می‌داد. آیا باید کاشت مو به روش FUT ریسک می‌کرد و قدم دیگری برمی‌داشت؟ فرض کنید شاخه‌ای صدا می‌داد. اگر قدم بلندی برمی‌داشت، ممکن بود تعادلش را از دست بدهد.

به نظرش می‌رسید که نفس‌هایش شنیده می‌شود، که آن اراذل می‌توانستند ضربان قلبش را بشمارند. یک پایش را جلو گذاشت، با پای برهنه‌اش زمین را به نرمی لمس کرد، کمی زمین نامطمئن را فشار داد، سپس قدم دیگری برداشت و احساس کرد که خود را از خطر دورتر کرده است. هیچ صدایی نیامد کاشت مو در تهران و او به این امید دل خوش کرد که سرفه و لرزش در خواب بوده کاشت مو به روش میکروگرافت است. حالا چند قدم برداشت و هر قدم برایش مثل یک محرک بود. از احتیاطش کم نمی‌کرد، هر قدم باید خوب سنجیده می‌شد، اما باور داشت که در امنیت حرکت می‌کند.

شاید پانزده فوت از درخت فاصله داشت و امیدش زیاد بود. شروع کرد به فکر فرارش در زمان گذشته و از موفقیتش خوشحال شد. کاش دوستانش فریاد نمی‌زدند… خب، این یک راه فرار باریک بود. با خودش فکر کرد، همیشه چیزی برای گفتن خواهد داشت. مثل یک خواب شیطانی بود؛ نمی‌توانست واقعیت آن را باور کند. چقدر مادرش وقتی برایش تعریف می‌کرد، می‌لرزید. اما می‌خندید و می‌گفت: «همه چیز کاشت مو در تهران خوب است، آخرش خوب می‌شود.» می‌گفت: «من به هر حال اینجام.» احتمالاً دوریس خیلی آماده نبود که حرفش را باور کند، و چارلی… ناگهان وستی چیزی به ذهنش رسید. حالا به اندازه کافی از درخت دور شده بود که بتواند با آرامش فکر کند، و در سرخوشی و شعف حاصل از موفقیتش، فکری نسبتاً ترسناک به ذهنش رسید.

آیا فرار پیروزی دارد؟ آیا کسی که از خطر فرار می‌کند، می‌تواند خود را قهرمان بداند؟ کاشت مو به روش FUT چنین چیزی می‌تواند ماهرانه باشد. اما بالاخره چیزی است که بشود با غرور در موردش صحبت کرد؟ وستی با خود اندیشید که مطمئناً گفتن این موضوع به آقای مدیسون سی. وایلد که آیا دوباره آن آدم بی‌فرهنگ را خواهد دید، کاری نیست که با غرور به او بگوید. اینکه به آقای وایلد بگوید که او، وستی مارتین، پیشاهنگ آمریکا، در فاصله‌ی دوازده فوتی آن کیف پول سنگین بوده و حتی حرفش را هم شنیده است! نه، او نمی‌توانست این کار را بکند. البته که باید این ماجرا را تعریف می‌کرد، اما صمیمانه امیدوار بود که آقای وایلد قبل از رسیدن او و همراهانش از هتل ماموت در هات اسپرینگز رفته باشد.

او با خودش تصور می‌کرد که آقای وایلد در حالی که به روایت قهرمانانه‌ای که در آن جای کیف پولش مشخص می‌شد گوش می‌داد، سرش را به نشانه‌ی توجه انتقادی به یک طرف کج می‌کرد و سیگارش را به گوشه‌ی لبش می‌چسباند. به نظر می‌رسید که این مرد کوچک و زیرک همیشه وستی بیچاره را تعقیب می‌کرد. او کاشت مو به روش FUE تقریباً زندگی بی‌خیال و جوانی‌اش را با موعظه‌اش در مورد پیشاهنگی که اینطور نبود، خراب کرده بود . و حالا دوباره اینجا بود، یک شبح وحشتناک با سیگار و کلاه لبه‌دار، که پشت سرش کمین می‌کرد و می‌گفت: «کاری که باید بکنی، باید بکنی.» این اشاره به پیشاهنگی و معجزات طبیعت وحشی «خورشید درخشان» داشت.

کاشت مو به روش بنیادی او کارهایی را انجام داده بود چون مجبور بود آنها را انجام دهد یا از گرسنگی بمیرد. خب، وستی کاشت مو به روش FUT هوشیار با خود فکر کرد، اگر بی‌آبرویی جایگزین آن باشد، به همان اندازه بد است. این غریبه کوچک و فرهیخته، آقای وایلد، حالا جلوی او ظاهر شد و از یک دستاورد بسیار معتبر در پیشاهنگی – فرار از دست سارقان قطار در کوه‌های راکی ​​- لذت برد. دستاورد! وستی درباره کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP عقب‌نشینی‌های استادانه خوانده بود. این عقب‌نشینی‌ها توسط استراتژیست‌های نظامی انجام می‌شدند، اما نه کاشت مو به روش FUT توسط قهرمانان . آنها ماهر بودند اما شجاع نبودند. برای اینکه یک پیشاهنگ باشید، باید چیزهایی را داشته باشید که قهرمانان از آنها ساخته شده‌اند.

روش بنیادی

و برای اینکه یک قهرمان باشید، باید کاری انجام دهید ، باید شجاع باشید . کاری را که باید انجام دهید، انجام می‌دهید. وستی مارتین در قلبش می‌دانست که کارش چیست. هیچ چیز باشکوهی در فرار از کارش وجود نداشت، هر چقدر هم که بی‌صدا و زودگذر می‌دوید. اگر قرار بود پیشاهنگ باشد، باید کار خوبش را انجام می‌داد . شما نمی‌توانید کار خوب برای خودتان انجام دهید. یک کار خوب، به یک معنا، مانند یک دعوا است. به دو نفر نیاز دارد. او شاید از دست این دزدها خلاص می‌شد، اما نمی‌توانست از دست آقای مدیسون سی. وایلد خلاص شود.

فصل نوزدهم راه پیشاهنگ بخش زیادی از شوخی‌های آقای وایلد در قطار مربوط به همین خوش‌گذرانی‌ها بود. او به عمل قهرمانانه چمن‌زنی همسایه یا دنبال کردن کلاه عجیب و غریب یک جنتلمن در طوفان باد اشاره کرده بود. خب، این نوعی خوش‌گذرانی بود که چشمانش را باز می‌کرد. برگرداندن کیف پولش. وستی باور نداشت که بتواند این کار را انجام دهد. به نظر می‌رسید که به طور معجزه‌آسایی از شانس خوب، به نقطه امنی رسیده است. حالا پرواز امکان‌پذیر کاشت مو به روش FUE بود و او ایده‌ای داشت که فکر می‌کرد تعقیب و گریز را مختل خواهد کرد. او با احتیاط فکر کرده بود که سه یا چهار گام بلند بردارد و سپس با تمام سرعت بدود و قبل از اینکه یکی از دوستانش او را صدا بزند، به او ملحق شود.

کاشت مو به روش بنیادی حالا فکر وظیفه‌ای بالاتر او را منصرف می‌کرد، و مکث کرد، با حسرت، اما با ترس، کاشت مو به روش میکروگرافت در تاریکی به مسیری که فکر می‌کرد امنیت و فرار همیشگی در انتظارش است، خیره شد. سپس با ترس به عقب، به تنه بلند و سیاه درخت نگاه کرد و به مسافت کمی که با مهارت و سکوت مرگبارش به آن دست یافته بود، فکر کرد. آن مسافت کم، تلاش و قطعاً فشار بیشتری را نسبت به پیاده‌روی شش مایلی می‌طلبید. به نظر می‌رسید که یک حساب بانکی کوچک، گنجینه‌ای از امنیتِ به سختی به دست آمده است.