کاشت مو به روش بریدینگ

کاشت مو به روش بریدینگ یک سوال انتزاعی صحبت می‌کرد، این سوال را مطرح کرد. جمعیت کاشت مو به روش FUT عظیم با نوعی شگفتی خشنود به آن چهره عجیب نگاه می‌کردند و خاخام تقریباً از حضور آنها بی‌خبر به نظر می‌رسید. او مانند یک کودک کوچک از خودآگاهی آزاد بود و بسیاری از غیریهودیان آن شب با فرزانه ساده‌دلی که در مقابل آنها ایستاده بود و برای حقوق طبیعت انسانی دعا می‌کرد، دل گرم شدند. پیرمرد اغلب بسیار غمگین بود. در چنین حالاتی، به کلبه ما در خیابان پست می‌آمد و تا دیروقت با ما می‌نشست، دل دردمندش را تسکین می‌داد و کم‌کم در بازیگوشی‌ای که از همان بی‌مزگی‌اش جذاب بود، آرامش می‌یافت.

کاشت مو : او برای کاشت مو در تهران بچه‌ها کتاب‌های مصور کوچکی می‌آورد، سرشان را نوازش می‌کرد و از آنها تعریف می‌کرد. کاشت مو به روش میکروگرافت آنها همیشه از دیدن او خوشحال می‌شدند و با محبت دور او جمع می‌شدند. کاشت مو در تهران همه ما او را دوست داشتیم و از این فکر که او محفل کوچک ما را با قلبی شادتر ترک می‌کند، خوشحال بودیم. او تنها زندگی می‌کرد. یک بار، وقتی با شوخی با او در مورد ازدواج صحبت کردم، آرام خندید و گفت: «نه، نه – کتاب‌ها و بچه‌های بیچاره‌ام برایم کافی هستند.» او ناگهان و تنها درگذشت. او یک شب بادخیز برای دیدار فقرا بیرون رفته بود، بیمار به خانه برگشت و قبل از صبح در آن دنیای ارواح بود که برای ایمانش بسیار واقعی بود و آرزویش را داشت.

کاشت مو به روش بریدینگ

او ثروت اندک چند هزار دلاری خود را برای فقرای روستای زادگاهش پوزن در لهستان به ارث گذاشت. و کاشت مو در تهران بدین ترتیب دکتر جولیوس اکمن، خاخام، از زندگی کالیفرنیایی خود درگذشت. گمانه‌زنی‌های من در مورد استخراج معادن. دکتر پیر و عزیز، در حالی که روی صندلی راحتی که در کلبه‌ی ساحلی شمالی برایش در نظر گرفته شده بود، می‌نشست، گفت: کاشت مو به روش FUT «من معتقدم خداوند مرا در مسیری قرار داده است که برای دوران پیری‌ام مهارت کسب کنم.» «چطور؟» پرسیدم. «امروز با یک مرد تگزاسی آشنا شدم که از کشف یک منطقه معدنی نقره بسیار غنی در دره دیپ اسپرینگ، شهرستان مونو، به من خبر داد و گفت که می‌تواند من را به عنوان یکی از مالکان آنجا استخدام کند.» با خنده چیزی گفتم که نشان از ناباوری داشت.

چهره صادق و مهربان دکتر پیر نشان می‌داد که کمی آزرده خاطر شده است. «من تحقیقات کاملی انجام داده‌ام و مطمئنم که این صرفاً حدس و گمان نیست. سهام به بازار عرضه نخواهد شد و قابل ارزیابی نخواهد بود. آنها پیشنهاد می‌دهند که من را به عنوان متولی تعیین کنند و مالکان، که تعدادشان محدود است، کنترل کامل ملک را در دست خواهند داشت. اما من در این مورد عجله نخواهم کرد. من آن را به مدت بیست و چهار ساعت موضوع دعا قرار می‌دهم و اگر هیچ نشانه‌ی نامطلوبی وجود نداشته باشد، به کارم ادامه خواهم داد.» روز بعد، آن مرد تگزاسیِ پهن‌چهره را دیدم و درست مثل دکتر پیر، تحت تأثیر او قرار گرفتم.

به نظر می‌رسید که این کار قطعی است. یک جوینده‌ی قدیمی طلا توسط چند مرد مجهز و اعزام شده بود و او در تپه‌هایی کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP به طول حداقل سه مایل، رخنمون‌هایی از نقره پیدا کرده بود. آزمایش‌هایی روی سنگ‌های معدنی انجام شده بود و مشخص شده بود که آنها بسیار غنی هستند. تمام چوب و نیروی آب دره‌ی دیپ اسپرینگ تحت قوانین عمومی و محلیِ حق تقدم و استخراج معادن، برای شرکت به کار گرفته شده بود. این یک اتفاق بزرگ کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP بود. زیبایی کل این توافق این بود که هیچ “ابزار تیز استخراج” نباید وارد می‌شد؛ ما خودمان آن را مدیریت می‌کردیم و تمام سود را به دست می‌آوردیم.

من و دکتر پیر، با احساس عمیق سپاسگزاری از آن مرد تگزاسیِ پهن‌چهره که با مهربانی این فرصت را به ما داده بود، وارد ماجرا شدیم. من به عنوان امین انتخاب شدم و کم‌کم حس تجاریِ خاصی پیدا کردم. در جلسات «هیئت مدیره»، نظرات من مرتباً پرسیده می‌شد و با جدیت تمام مطرح می‌شد. پول سهامی که گرفته بودم پرداخت می‌شد و مدارک ارزشمند مالکیت با دقت در جای امنی قرار می‌گرفت. آسیابی در نزدیکی ثروتمندترین معدن ساخته شد و ارزیابی‌ها خوب بودند. تأخیرهایی وجود داشت و پول بیشتری درخواست و ارسال شد. ارزیابی‌ها هنوز خوب بودند و گزارش‌های سرپرست ما درخشان بود.

او نوشت: «بزرگترین اتفاق در تاریخ معدن کالیفرنیا.» و وقتی منشی نامه‌اش را برای هیئت مدیره خواند، چهره هر دو نفر شاد بود. در این لحظه بود که نگران شدم. با محاسبات منطقی به نظر می‌رسید که به زودی میلیونر خواهم شد. این باعث می‌شد احساس جدیت و اضطراب کنم. شب‌ها بیدار می‌ماندم و دعا می‌کردم که بخت و اقبال خوبم مرا لوس نکند. آیاتی از کتاب مقدس که از فریبندگی ثروت سخن می‌گویند به ذهنم خطور کرد و با لرز شادی کردم. بسیاری از کارهای خیرخواهانه، عمدتاً در راستای وقف دانشگاه‌ها و پرداخت بدهی‌های کلیسا، برنامه‌ریزی شده بود. (من در این زمینه تجربه‌ای داشتم.) تأخیرهای بیشتری وجود داشت و پول کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP بیشتری درخواست شد.

کاشت مو به روش بریدینگ سنگ‌های معدنی سرکش بودند و «فرآیند» ما با آنها سازگار نبود. فرایبورگ و دره دیپ اسپرینگ یکسان نبودند. یک سرپرست جدید – کسی که سنگ‌های معدنی سرکش را می‌شناخت – با حقوق بالاتر استخدام شد. او گزارش داد که همه چیز درست است و می‌توانیم در عرض چند روز منتظر «خبرهای بزرگی» باشیم، زیرا او پیشنهاد خرد کردن حدود هفتاد تن از بهترین سنگ را «با یک فرآیند جدید و بهبود یافته» داده است. هیئت کاشت مو به روش FUT مدیره کاشت مو به روش FUE جلسات مکرری برگزار می‌کرد و با توجه به نزدیکی به نتایج عالی، در تأمین درخواست‌های مربوط به هزینه‌های بیشتر تردید نمی‌کرد. آنها تصمیم گرفتند زمانی که آسیاب به طور کامل در حال کار بود، سیاستی محتاطانه اما جدی را در توسعه این ملک وسیع دنبال کنند.

روش بریدینگ

در تمام این مدت، نگرانی پنهانی داشتم کاشت مو در تهران که مبادا با دستیابی ناگهانی به ثروت هنگفت، دچار ضرر معنوی شوم و همچنان با تصمیمات خوب، خود را تقویت می‌کردم. برای احتیاط بیشتر، یک بسته سنگ معدن فرستادم و از کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP او خواستم که آن را به صورت خصوصی آزمایش کند. نتیجه آزمایش خوب بود. سرپرست جدید به ما اطلاع داد که در تاریخ مشخصی می‌توانیم گزارشی از کاشت مو به روش FUE نتیجه اولین خردایش و پاکسازی بزرگ هفتاد تن سنگ تهیه کنیم. روز موعود فرا رسید. در خیابان کرنی با یکی از سهامداران آشنا شدم – یک برادر محتاط از کلیسای پروتستان که عاشق پول بود.

او قیافه‌ای جدی داشت و آرام قدم می‌زد، انگار در فکر عمیقی بود. هنگام ملاقات، چشمانش را بالا آورد و مرا دید و گفت: «سرب است!» «سرب چیست؟» «معدن نقره ما در دره دیپ اسپرینگ.» بله؛ از هفتاد تُن سنگ، یازده دلار نقره و حدود پنجاه پوند سرب مرغوب که تا به حال به شکل گلوله قالب‌گیری شده بود، به دست آوردیم. هیئت مدیره عصر روز بعد جلسه‌ای تشکیل داد. جلسه‌ای رسمی بود. شمش سرب پنجاه پوندی در وسط قرار داده شد و با نگاهی سرزنش‌آمیز به آن نگریسته شد. من از امانتداری استعفا دادم و آنها دیگر مرا ندیدند.

کاشت مو به روش بریدینگ این اولین و آخرین گمانه‌زنی من در مورد معدن بود. به نحوی شکست خورد – اما سنجش‌ها بسیار خوب بودند. مایک ریس. من با او کار داشتم و سر کاشت مو به روش میکروگرافت ساعت کاری رفتم. نیازی به معرفی نبود، چون او صاحبخانه من بود و هیچ مستأجری از او شکایتی نداشت که حداقل ماهی یک بار، چه حضوری و چه از طریق وکالت، به ملاقاتش نمی‌آید. او مرد وقت‌شناسی بود – به عنوان کسی که طلبش را وصول می‌کرد. وقتی دیدم که او کاملاً مشغول است.