کاشت مو در فرمانیه

کاشت مو در فرمانیه و بسته به شرایط آب و هوا، هم در داخل و هم در خارج از خانه می‌خوابیدند. روی آشپز بود، همانطور که همیشه در کارهای گروهی آنها بود. در جمع آوری علوفه علیه دژ چاکلت دراپ، آشپز حرفه ای کاشت مو در تهران در کمپ تمپل، او بسیاری از هنر محبوبی را که آن سیاه پوست پوزخند زن در آن سرآمد بود، آموخته بود. دمپایی لاانگشتی سرکش در هوا پرتاب شد و مانند یک پرنده رام شده به درون ماهیتابه چرب او پرید. در آزمایش های پی وی، این دمپایی عادت داشت که روی سرش فرود بیاید. ۶۴در کاشت مو در تهران واقع، به نظر می‌رسید که روح روی به آشپزی او منتقل شده و طعم خاص خودش را به آن بخشیده است.

کاشت مو : بیکن او از شادی جلز و ولز می‌کرد. قهوه‌اش از شادی لبریز می‌شد. غذاهایش لبخندی ملیح بر لب داشتند. سیب‌زمینی‌های پخته‌اش برق خاص خودش را در چشمانشان داشتند. کوفته‌هایش با چال‌های شادی مانند گونه‌های خودش، فرورفته بودند. صبح روز بعد از رسیدنشان، با جدیت تمام شروع به کار کردند. آنها کاشت مو به روش میکروگرافت به جز تبرهای تسمه‌ای‌شان، تجهیزات کاملی از تبر و اره نداشتند، اما از آنجایی که بخش عمده کار شامل جمع‌آوری و انباشتن الوار و جدا کردن میخ‌ها از آنها بود، ابزار کافی برای همه وجود داشت. برخی از دیده‌بانان در بالا کار می‌کردند و تخته‌ها را از پشت بام‌ها جدا کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP می‌کردند، در حالی که برخی دیگر روی زمین، قیر و میخ‌ها را از روی آنها جدا کرده و توده‌ای منظم از آنها درست می‌کردند.

کاشت مو در فرمانیه

ماهیت کار آنها در دو یا سه روز اول چنین بود و آن را طاقت‌فرسا یافتند، اما نه خیلی دشوار و نه سنگین. و کار تا حدودی با عنصر کمدیِ ارائه شده توسط پی-وی که یک بار هنگام خوردن ساندویچ از پشت بام غلتید، تسکین می‌یافت. «میخ‌ها کاشت مو در تهران را از تنش دربیاورید، ساندویچ را از دستش بکشید و او را با … روی هم انباشته کنید.»۶۵ روی از پشت بام همسایه صدا زد: «تخته‌ها.» «او سی سنت بابت زمانی که صرف غلتیدن به پایین کرده، کنار گذاشته است.» وستی پیشنهاد داد: «باید ترمز اضطراری داشته باشد.» ریون جوان دوباره با ساندویچ و بقیه وسایلش به سر جایش رفت و با ساندویچ در یک دست و چکش در دست دیگر به کار ادامه داد.

پی وی با صدای بلند پرسید: «مگر نگفتی سقف‌ها برای همین کار مناسبند؟ برای اینکه از رویشان غلت بزنی پایین؟» روی از روی جایگاه مخصوصش در میان تیرهای کلبه‌ی کناری جواب داد: «گفتم که پایین غلت بزنم.» قهرمان جوان پرسید: «تا کاشت مو در تهران حالا شنیدی کسی قلپ‌قلپ بزنه؟» روی گفت: «حتماً؛ مگر تا حالا نشده که غلت بزنی و بخوابی؟ هیچ‌وقت نشده که غلت بزنی و بخوابی، نه؟ این نشان می‌دهد که چقدر از هندسه سر در می‌آوری.» پی وی فریاد زد: کاشت مو به روش میکروگرافت «این هندسه نیست. من پارسال هندسه گرفتم.» روی صدا زد: کاشت مو به روش میکروگرافت کاشت مو به روش FUE «وقتشه که سر جاش بذاریش.» وستی اضافه کرد: «مواظب باش وگرنه دوباره زمین می‌خوری.» ۶۶روی اظهار داشت: «او هنوز آخرین مورد را سر جایش نگذاشته است.» یکی دیگر از روباه‌های نقره‌ای با خوشحالی فریاد زد.

رفت!» همین که آن باقیمانده‌ی کاشت مو به روش FUT گرانبهای ناهار پی‌وی غلتید و روی سقف شیب‌دار از هم جدا شد. با لحنی جدی فریاد زد: «حالا دیدی مجبورم کردی چیکار کنم!» روی خندید و گفت: «غذا داره میاد پایین.» این نمونه‌ی بارزی از شوخی و مزاحی است که با کارشان همراه بود و به آسان و دلپذیر شدن آن کمک می‌کرد. گهگاه، موشکی بی‌ضرر، شاید تکه‌ای لذیذ از گوجه‌فرنگیِ با افتخار ترخیص‌شده، با ظرافت از بامی به بام دیگر شناور می‌شد و صورت کارگر بی‌خبر را با رنگ سرخ گرگ و میش می‌پوشاند. و بار دیگر، کلبه‌های قدیمیِ رنگ‌پریده از آب و هوا، با شادی و خنده زنده به نظر می‌رسیدند.

بلایت با لذتی ساده و سپاسگزارانه شاهد این پیشرفت شاد بود. انتظار داشت کار را تمام کاشت مو به روش میکروگرافت شده ببیند، اما انتظار نداشت که جادوی پیشاهنگی آن را به نوعی نمایش تبدیل کند، و یا محل کار شادشان را به صحنه‌ای از آسایش روستایی تبدیل کند. ۶۷بر حسب اتفاق، پیشاهنگان آمده بودند، دیده بودند و فتح کرده بودند، و کم‌کم صحنه حال و هوای زندگی پیشاهنگی را به خود کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP گرفته بود. بلایت بیچاره طوری به نظر می‌رسید که انگار از خواب بیدار شده و خود را در سرزمین پریان یافته است، در حالی که ده‌ها کوتوله قهوه‌ای کوچک در قلمرو او بالا و پایین می‌رفتند و به دنبال هم می‌دویدند، آواز می‌خواندند، شادی می‌کردند، نقشه می‌کشیدند، می‌خندیدند، کار می‌کردند.

روشن می‌کردند و داستان‌های بی‌معنی‌ای تعریف می‌کردند که او قبلاً هرگز نشنیده بود. پی کاشت مو به روش FUT وی و روی به خصوص او را خیلی سرگرم می‌کردند. او به روی می‌گفت: «برو، مسخره‌اش کن.» و سپس عمداً طرف پی وی را در مقابل کل گروه می‌گرفت. اما او بیشتر تمایل داشت گوش دهد کاشت مو به روش FUE تا حرف بزند. یک شب، پی‌وی کنار آتش از او کاشت مو به روش FUT پرسید: «ماجراجویی برای تعریف کردن نداری؟» روی گفت: «حتماً، توی جیب‌هات بگرد ببین چند تا پیدا می‌کنی یا نه.» بلایت خندید و گفت: «فکر کنم من خیلی کاشت مو به روش FUE اهل ماجراجویی نیستم. هرچند دوست دارم در موردشان بشنوم.» پی وی گفت: «بهت می‌گم.

می‌گم چطور یه کیف پول پیدا کردم…» ۶۸وستی حرفش را قطع کرد و گفت: «و یک سکه ده سنتی.» روی گفت: «بگو چطور در کمپ تمپل، یک ماهی را از غرق شدن نجات دادی.» کانی با لحنی گرفته گفت: «البته، این یه داستان ماهیه.» بنابراین پی وی شروع به تعریف کردن خاطرات دوران پرافتخارش در کمپ تمپل کرد، پسرها او را تشویق و تشویق می‌کردند، و همه این‌ها به خاطر لذت ساده‌ی دوست جدیدشان بود. به نظر می‌رسید لذت او همیشه انگیزه‌ای برای شوخی و مزاح بود… ۶۹فصل یازدهم آقای بلایث جوان خیلی زود برای پیشاهنگان آشکار شد که آمدنشان، این کار را برای بلایت نجات داده است.

در فرمانیه

او نمی‌توانست با کمک دیگر افراد، بر این کار نظارت کند و حتی با پیشاهنگان هم بیشتر همراهشان بود تا رهبرشان. تلاش‌های او برای کار مداوم رقت‌انگیز بود. با این حال، او هرگز بیکار نبود. اما از یک کار ناتمام به کار دیگر می‌رفت، و ظاهراً هرگز متوجه نمی‌شد که هر کاری را که شروع می‌کرد، ناتمام می‌ماند. او در قسمت سخت‌تر کار کاملاً ناتوان بود، و پیشاهنگان، کاشت مو به روش میکروگرافت هم کاشت مو به روش FUT مهربان و هم تیزبین، این را می‌دیدند و راضی بودند که به او اجازه دهند الوارهای افتاده را جمع و کپه کند و گاهی اوقات قطعات کوچک‌تر را برای آتش عصرگاهی‌شان که با اشتیاق فراوان منتظرش بود، جمع‌آوری کند.

آنها نمی‌دانستند مشکل او چیست. اما این را می‌دانستند که او دوست آنهاست و از اردو زدن آنها نوعی لذت کودکانه می‌برد. او هیجان‌زده شد۷۰به راحتی و گاهی اوقات تقریباً به نظر می‌رسید که در آستانه‌ی گریه کردن است. او اره یا چکش خود را با نوعی ناامیدی به زمین می‌افکند. اما این ویژگی‌ها جز در ساعات کاری و نه همیشه در آن ساعات، قابل توجه نبودند. پسرها داستان رهبری او را ادامه می‌دادند، با او مشورت می‌کردند کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP و در مورد همه چیز با او مشورت می‌کردند. و با قلبی باز او را به زندگی پیشاهنگی خود پذیرفتند و بی‌نهایت از او خوششان آمد.

کاشت مو در فرمانیه نزدیک‌ترین چیزی که می‌توانستند برای حل ویژگی‌های عجیب او پیدا کنند این بود که حالش خوب نیست و دوره طولانی بیکاری و محرومیت باعث شده بود که دیگر نتواند به کارش ادامه دهد. آنها او را همانطور که پیدا کرده بودند، پذیرفتند، مثل پیشاهنگان خوبی که بودند.