کاشت مو برای زنان پیشانی بلند

کاشت مو برای زنان پیشانی بلند به آرامی به فریادی دیوانه‌وار تبدیل شد. یک تپانچه – یکی دیگر – شلیک شد و به دنبال آن فریادهای وحشیانه‌ای از خیابان به گوش رسید. دخترها کمی رنگشان پرید، اما پنجشنبه اسمیت دستش را روی اهرم دستگاه فشار داد و گفت: «بسیار خب. به محض اینکه جریان را به ما بدهند، آماده‌ی حرکت هستیم.» پتسی با آهی از سر آسودگی صاف ایستاد، سپس فریاد آرامی سر داد، در حالی که توری‌های دو پنجره‌ی چاپخانه خرد شدند و مردان از میان دهانه‌ها به داخل اتاق می‌افتادند. هتی بلافاصله با تپانچه‌ی آماده به آنها حمله کرد و این منظره باعث شد که آنها تردید کنند.

کاشت مو : مردی تنومند که ژاکت سبز و کلاه روغنی پوشیده بود، فریاد زد: «بروید کنار، زن‌ها! اگر کمکی از دستمان بربیاید، نمی‌خواهیم به شما آسیبی برسانیم. این همان کسی است که دنبالش هستیم!» او با انگشت به سمت ترزدی اسمیت اشاره کرد. بث که نیمی از بدنش را پشت هتیِ ستیزه‌جو پنهان کرده بود، پاسخ داد: «نمی‌توانی او را داشته باشی. اینجا ملک خصوصی است و تو داری تجاوز می‌کنی. اگر فوراً نروی، عواقبش را کاشت مو به روش میکروگرافت خواهی دید.» این دفاع ظاهراً آنها را غافلگیر کرد، زیرا کمی به سمت پنجره‌ها عقب‌نشینی کردند. در آن لحظه، با صدای غرش آرامی، مطبوعات شروع به حرکت کردند، ابتدا به آرامی کاشت مو به روش FUT اما به تدریج سرعت گرفتند.

کاشت مو برای زنان پیشانی بلند

این منظره خشم مهاجمان را برانگیخت. سخنگوی آنها با هیجان فریاد زد: «اون دستگاه پرس رو خاموش کن! اسمیت، خاموشش کن، وگرنه هم تو و هم دستگاه رو از کار میندازیم.» پنجشنبه به هیچ چیز جز دستگاه چاپش توجه نمی‌کرد. استوانه عظیم کاغذ سفید داشت باز می‌شد، از زیر دستگاه عبور می‌کرد و از انتهای دیگر آن به صورت نسخه‌های مرتب تا شده روزنامه میلویل دیلی تریبون بیرون می‌آمد. مرد گنده با غرشی از خشم به جلو پرید، اما در همان کاشت مو به روش FUE لحظه صدای شلیک گلوله‌ای آمد و او کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP با سر تقریباً جلوی تماشاگران افتاد. بث و پتسی لحظه‌ای سرشان را برگرداندند تا نگاهی به هتی کاشت مو به روش FUT بیندازند.

چهره‌ی نقاش سفید و گرفته بود؛ چشمانش برق درخشانی می‌زد؛ او اسلحه‌ای را که هنوز دود می‌کرد، آماده‌ی شلیک دیگری نگه داشته بود. اما مردان از سقوط رهبرشان شگفت‌زده شدند. آنها بث را تماشا کردند که به سمت سکو کنار پنجشنبه اسمیت پرید و هفت‌تیرش را از جیبش، جایی که او گذاشته بود، بیرون کشید. شجاعت هتی به او الهام بخشیده بود و بث قبلاً تپانچه به دست گرفته بود. مردان چشمان مصممی را که به آنها دوخته شده بود، خواندند؛ آنها بی‌تفاوتی اسمیت را نسبت به تهدیدهایشان مشاهده کردند. مدافعان کاشت مو به روش میکروگرافت مطبوعات و روزنامه نگار فقط دختر بودند، اما آنها دخترهایی بودند که آشکارا از تیراندازی نمی‌ترسیدند.

هیچ پیشرفتی حاصل نشد و صحنه نمایشی دراماتیک بود. اسمیت با تمام توجه به دستگاه چاپش نگاه می‌کرد و دستگاه با سرعت تمام شروع به حرکت کرد کاشت مو به روش FUT تا اینکه ساختمان نحیف با حرکت قدرتمند و مداوم خود لرزید. سپس ناگهان سرعت آن شروع به کاهش کرد. برق قطع شد و دستگاه به طور ناگهانی متوقف شد. پنجشنبه از سکو پایین آمد و به فهرست پیشخوان نگاه کرد. «چهارصد و شصت و سه. بیست و دو تا دیگه کم دارم، خانم دویل.» اعلام کرد. «پنجشنبه، همین کافیه.» سپس به کنارش آمد و رو به گروه عبوس و اخموی کارگران آسیابان کرد.

او گفت: «بچه‌ها، امشب مزاحم ما شدن هیچ فایده‌ای برایتان ندارد. روزنامه‌ی فردا صبح از قبل چاپ شده کاشت مو به روش FUE و اوجوی بوگلین آنقدر مرد بزرگی نیست که جلویش را بگیرد، حالا یا هر وقت دیگر. بهتر است به رویال برگردید و مشکلاتتان را با اسکیلتی حل کنید، چون اگر اینجا بمانید، شهروندان میل‌ویل هوس می‌کنند مثل سگ به شما شلیک کنند.» آنها لحظه‌ای مردد ماندند، اما بحثشان آشکارا به نتیجه رسیده بود. یکی از آنها در حالی که به پیکر بی‌حرکت مرد سبزپوش اشاره می‌کرد، پرسید: «مشکل هریس چیست؟ آیا او مرده است؟» پنجشنبه با خونسردی پاسخ داد: «فکر می‌کنم.» اما خم شد تا قربانی هتی را معاینه کند و او را طوری چرخاند که صورتش رو به بالا باشد.

«نه؛ متاسفم که باید بگویم کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP زیاد آسیب ندیده. گلوله به پیشانی‌اش برخورد کرده و او را بیهوش کرده، همین. اگر او را می‌خواهی، این حیوان را بردار و برو.» آنها در سکوت اطاعت کردند. چند نفر جلو آمدند و هریس بیهوش را بلند کردند و او را به سمت پنجره بردند، جایی که او را به کسانی که بیرون بودند دادند. سپس آنها نیز از طریق پنجره‌ها عقب‌نشینی کردند و اتاق خالی شد. تنها در آن زمان بود که هتی و بث جرأت کردند سلاح‌هایشان را پایین بیاورند. پتسی با صدای آرام و آشفته فریاد زد: «وای خدای من! خیلی خوشحالم که او را نکشتی، هتی.» هنرمند با لجاجت پاسخ داد.

کاشت مو برای زنان پیشانی بلند حداقلش این است که او سزاوار مرگ بود، و با کشتنش، چوبه دار را فریب داده بودم.» سپس نگاهی به چهره‌های وحشت‌زده دوستانش انداخت و زد زیر گریه. فصل بیستم دفاع کاشت مو در تهران از مطبوعات در اتاق پذیرایی، باب وست و کارآگاه مشغول گذراندن اوقات خوشی بودند. در اولین هجوم، هر کدام از آنها تیری را بالای سر جمعیت شلیک کردند، صرفاً برای اینکه به آنها اطلاع دهند که محل تحت مراقبت است. در تاریکی، برای اعتصاب‌کنندگان غیرممکن بود کاشت مو به روش FUE که بفهمند چند مرد مسلح با آنها روبرو شده‌اند، بنابراین کمی عقب‌نشینی کردند، اما دور کل ساختمان حلقه‌ای تشکیل دادند.

پیشانی بلند

ناپدید شده بودند – به جو وگ در محافظت از کابل برقی که سعی در اتصال آن داشت، کمک می‌کردند. مردان رویال در تمام طول خط پراکنده بودند و از میان نور کم به دنبال نقطه حمله آسیب‌پذیر می‌گشتند، اما عزم راسخ مدافعان سرسخت مانع از دخالت آنها می‌شد. جمعیت همیشه بزدل هستند و این یکی، که از پایین‌ترین اقشار کارگران مختلط آمریکایی و خارجی تشکیل شده بود، از این قاعده کلی مستثنی نبود. با این حال، وقتی بالاخره از کارخانه خبر رسید که دینام کار می‌کند و برق چاپخانه را تأمین می‌کند، فریاد خشم بلند شد و ناگهان به سمت صف هجوم آوردند و حمله در یک نقطه متمرکز شد.

مدافعان بی‌درنگ خود را در مقابل تیرکِ در معرض خطر جمع کردند و ست دیویس، آهنگر، با در دست داشتن پتک سنگین، خدمتی شجاعانه انجام داد و با کمترین مشکلی فضای اطراف خود را خالی کرد. جو وگ، آرتور ولدون، کاکس کارآگاه، لان تفت، نیک توم و حتی کاشت مو در تهران اسکیم کلارک کوچک، همگی در این غوغا بودند و ناامیدانه برای زمان می‌جنگیدند تا پنجشنبه اسمیت بتواند فشار خود را اعمال کند و از هر چماقی که توانسته بودند برای دور نگه داشتن مهاجمان از تیرک استفاده کنند. با این حال، به آرامی، آنها توسط تعداد بیشتری از کارگران کارخانه به عقب رانده شدند تا اینکه سرانجام یکی از کارگران آسیاب از تیرک بالا رفت و سیم را کاشت مو به روش FUE برید.

کاشت مو برای زنان پیشانی بلند آرتور در حالی که با جنگ و دعوا به سمت چاپخانه عقب‌نشینی می‌کردند، به جو گفت: «بی‌خیال؛ فکر کنم وقت داشته‌اند که نسخه را تمام کنند، البته به شرطی که اسمیت فرم‌ها را آماده کرده باشد.» در این زمان، جمعیت در وضعیت بدی قرار داشت و هر چه جو و آرتور به سمت چاپخانه نزدیک‌تر می‌شدند، دشمنانشان بیشتر می‌شد. مردم میل‌ویل در حال وارد شدن به بدترین بخش ماجرا بودند.