کاشت مو به روش نیوگرافت

کاشت مو به روش نیوگرافت بعضی روزها خوب و بعضی دیگر بارانی و سرد هستند؛ گل‌ها و خارها با هم می‌رویند؛ چشمه‌های آب وجود دارد، اما تعدادشان کم است و همه خنک و شیرین نیستند؛ گوزن‌ها کم هستند، خجالتی و لاغر، و خرس‌های گریزلی در تپه‌ها و دره‌ها پرسه می‌زنند. این برزخ حفارِ معتدل و شرور است. سرخپوست بسیار بد، پاهایش را روی پلِ سستِ فنا می‌گذارد، چند قدم به جلو برمی‌دارد، تلو تلو می‌خورد، کاشت مو در تهران به درون آب‌های چرخانِ پایین می‌افتد و با سرعتی وحشتناک به پایین رانده می‌شود. سرانجام، با تقلاهای ناامیدانه، نیمی از بدنش شنا می‌کند و نیمی از بدنش در همان سمتی که از آن شروع کرده بود، به ساحل می‌رسد و سرزمینی دلگیر را می‌یابد که در آن خورشید هرگز نمی‌تابد و باران‌های سرد همیشه از آسمان تاریک می‌بارد، جایی

کاشت مو : که آب شور و بدبو است، جایی که هیچ گلی هرگز شکوفا نمی‌شود، جایی که می‌توان فرسنگ‌ها را بدون دیدن گوزن پیمود و خرس‌های گریزلی فراوانند. این جهنم سرخپوستان بسیار بد است – و البته جهنمی بسیار بزدلانه. بدترین سرخپوستان، هنگام کاشت مو به روش میکروگرافت مرگ، به خرس‌های گریزلی تبدیل می‌شوند. حفار اشتهای خوبی دارد و در خوردن غذا وسواسی نیست. او ملخ، شبدر، بلوط، ریشه گیاهان و ماهی را دوست دارد. گوشت قاطر، اسب، گاو یا خوک مرده برای او بد نیست – منظورم گوشت حیواناتی است که به طور طبیعی می‌میرند. او کاشت مو به روش میکروگرافت هر چه به دستش بیاید و هر چه به دستش برسد می‌خورد.

کاشت مو به روش نیوگرافت

در فصل ملخ، چاق و سرحال است. روزی در حومه سونورا به تعداد زیادی از اسکواها برخوردم که مشغول گرفتن ملخ بودند. آنها که در صف کشیده شده بودند کاشت مو به روش FUE و با شاخه‌های ضخیم کاج مسلح بودند، در حالی که پیشروی می‌کردند، زمین جلوی خود را می‌کوبیدند و ملخ‌ها را که تعدادشان دائماً بیشتر می‌شد، به جلو می‌راندند تا اینکه هوا از حشرات پرنده پر شد. مسیر آنها به سمت یک دره عمیق یا گودال بود که از خستگی در آن می‌افتادند. دیدن اینکه اسکواها با چه مهارتی آنها را جمع می‌کردند و در نوعی سبد سرپوشیده می‌انداختند، شگفت‌آور بود.

از شاخه‌های بید یا علف تول ساخته شده بود، در حالی که حشرات سعی در فرار داشتند؛ اما نمی‌توانستند از دیواره‌های دره‌ای که در آن گیر افتاده بودند، بالا بیایند. ملخ‌ها برای استفاده در زمستان خشک یا پرورده می‌شوند. مرد سفیدپوستی که آنها را امتحان کاشت مو به روش FUE کرده بود به من گفت که خوردن آنها لذت‌بخش است و طعمی بسیار شبیه به میگوی خوب دارند. (من راضی بودم که حرف او را باور کنم.) وقتی اسقف سول در سال ۱۸۵۳ در کالیفرنیا بود، از یک کمپ (یا روستای) دیگر در تپه‌های کالاوراس بازدید کرد. او عمیقاً علاقه‌مند بود و اشتیاق شدیدی برای ایفای نقش مؤثر در تغییر مذهب یکی از این خویشاوندان فقیر ابراز کرد.

هنوز صبح زود بود که اسقف و گروهش رسیدند و دیگرها هیچ حرکتی نمی‌کردند، جز اینجا و آنجا یک سرخپوست با آرایش بدوی که تنبلانه به سمت چشمه آبی که در کنارش بود، خم شده بود. اما خیلی زود ورود بازدیدکنندگان اعلام شد و گوزن‌ها، سرخپوستان و پاپوس‌ها به سرعت به سمت آنها هجوم آوردند. آنها با نگاه‌های کنجکاو به کل گروه نگاه می‌کردند، کاشت مو به روش FUE اما به طور کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP خاص تحت تأثیر رفتار باشکوه اسقف قرار گرفتند، همانطور که جمعیت رهگذر در لندن که در خیابان‌ها توقف می‌کردند تا با تحسین به واعظ بزرگ آمریکایی نگاه کنند، قرار گرفتند. رئیس دیگرها شادی خود را پنهان نکرد.

پس از آنکه لحظاتی خیره به اسقف نگریست، به سوی او رفت و نخست به سینه‌ی خود و سپس به سینه‌ی اسقف زد و گفت: «منِ گنده—توی گنده!» نظر او این بود که دو مرد بزرگ با هم ملاقات کرده‌اند و این مناسبت، مناسبتی باشکوه بوده است. برخلاف نظر اخلاقیون، بزرگی همیشه بدون کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP خودآگاهی نیست. اسقف گفت: «دوست دارم کاشت مو در تهران به یکی از کلبه‌هایشان بروم و ببینم واقعاً چطور زندگی می‌کنند.» راهنما گفت: «بهتر است این فکر را از سرت بیرون کنی.» مرد سفیدپوستی بود که اطلاعاتش درباره سرخپوستان دیگر بیش از آن بود که برای آبرو و اخلاقش خوب باشد، اما آدم خوش‌قلبی بود، همیشه آماده بود تا کاری دوستانه انجام دهد و وقت زیادی هم برای انجام این کار داشت.

نابغه‌ای که برای زندگی بدون کار به دنیا آمده، با هوش و ذکاوتش راهش را پیدا می‌کند، چه در لابی واشنگتن سیتی باشد، چه به عنوان یک ولگرد در اردوگاه دیگرها. اسقف اصرار داشت که به داخل کلبه‌ی رئیس برود، که سازه‌ای مخروطی شکل از چمنزار بلند، هوابند و ضد آب کاشت مو به روش میکروگرافت بود و در جلوی آن روزنه ای به اندازه‌ی کافی بزرگ برای بدن یک مرد در حالت خزیدن وجود داشت. اسقف با فدا کردن وقار خود، چهار دست و پا و سپس یک درجه پایین‌تر رفت و به دنبال رئیس، خزید داخل. هوا بد بود، بوها تند و نور کم بود.

کاشت مو به روش نیوگرافت رئیس با پیشنهاد تقسیم صبحانه با مهمان‌نوازی محل، به مهمان محترم خود ادای احترام کرد. غذای اصلی ملخ بود و بلوط به عنوان غذای فرعی. اسقف در حالی که در آنجا روی خاک چمباتمه زده بود، وقار خود را حفظ کرد – وقار او با هر آزمایشی برابر بود. او ملخ‌هایی را که رئیس قبیله به او تعارف کرده بود، رد کرد و با این استدلال که قبلاً صبحانه خورده است، گفت که با احساسات عجیبی حرکات میزبانش را تماشا می‌کند، همانطور که مشت کاشت مو در تهران مشت از گریلوس ولگاریس ترد و آبدار در دهان بزرگش چپانده و بلعیده می‌شد. آنچه می‌دید و بو می‌کرد، و همچنین نبود هوای تازه، کم‌کم اسقف را تحت تأثیر قرار داد – او بیمار و رنگ‌پریده شد.

روش نیوگرافت

در ابتدای دریازدگی احساس می‌شود، پیشانی شریفش را کاشت مو در تهران پوشانده بود. با وقاری آرام، اما تأکیدی آشکار، گفت: «برادر بریستو، پیشنهاد می‌کنم که دیگر اینجا نباشیم.» آنها بازنشسته شدند، و هیچ سابقه‌ای وجود ندارد که اسقف سول کوچکترین تمایلی به تکرار بازدید خود از داخل اقامتگاه یک سرخپوست دیگر ابراز کرده باشد. سفیدپوستان در روزهای اولیه با دیگرها مشکلات کاشت مو به روش FUT زیادی داشتند. در کاشت مو به روش FUT بیشتر موارد، فکر می‌کنم سفیدپوستان مقصر اصلی بودند. برای قوی بسیار سخت است که با ضعیفان منصف باشد. ضعیف‌ترین کاشت مو به روش FUE موجود، اگر به شدت تحت فشار قرار گیرد، تلافی خواهد کرد. زنان و کودکان سفیدپوست به کاشت مو به روش FUE تلافی ظلم‌هایی که یاغیان سفیدپوست به سرخپوستان نادان روا داشته بودند، قتل عام شدند.

سپس سفیدپوستان هیجان‌زده، که در آن روزها تیراندازی به سرخپوستان را نسبتاً بی‌اهمیت جلوه می‌دادند، نابودی گسترده‌ای از سرخپوستان را رقم زدند. تیراندازی به یک “گوزن نر” تقریباً یکسان بود، چه یک دیگر نر باشد و چه یک گوزن. «یک حفار خیلی اهل جنگیدن نیست، مگر اینکه حسابی بهت حمله کنه، اونوقت اوضاع رو برات سخت می‌کنه. اما این سرخپوست‌ها هیچ فایده‌ای ندارن، و من همین الان حاضرم یکی‌شون رو مثل یه کایوت بکشم.» (کی-او-ته) گوینده مردی سرخ‌چهره، مو حنایی و با چشمان آبی خون‌آلود بود که پس از سفر به سانفرانسیسکو، در بازگشتش به سرزمین هامبولت با او آشنا شدم.

کاشت مو به روش نیوگرافت پرسیدم: «تا حالا به یه هندی شلیک کردی؟» او پاسخ داد: «من اولین بار در سال ۱۹۴۶ به منطقه‌ی رودخانه‌ی ایل رفتم.» «در آن زمان آنها دردسر زیادی برای ما درست می‌کردند. گاوها را می‌دزدیدند و پسرهای ما تیراندازی می‌کردند. اما از زمان جنگ بزرگی که در کاشت مو به روش FUT سال ۱۸۴۹ با آنها داشتیم، دیگر هیچ‌وقت با آنها مشکل زیادی نداشته‌ایم. همه جا شرارت زیادی در جریان بود و برخی از هر دو طرف کشته شده بودند.