کاشت مو به روش آرتاس

کاشت مو به روش آرتاس مردی درشت اندام، با دست‌ها و پاهای بزرگ، سر بزرگ، پیشانی عقب رفته و رشد مغزی سنگین، لب‌های شهوانی پر، بینی بزرگ و چشمان عجیبی که به نظر می‌رسید همزمان از درون شما نگاه می‌کنند و از نگاه شما دور می‌شوند – او مردی بود که یک غریبه در خیابان برای نگاه دوم به او توقف می‌کرد. او آنجا پشت میزش نشسته بود، کاشت مو به روش FUT آنقدر غرق در کار بود که متوجه ورود من نشد. جلوی او توده بزرگی از اوراق قرضه دولتی هزار دلاری ایالات متحده قرار داشت و او داشت کوپن‌ها را قیچی می‌کرد. آن صورت! این یک مطالعه بود، در حالی که او با استفاده از قیچی بزرگ نشسته بود.

کاشت مو : پسری گرسنه که مشغول گرفتن گیلاسی رسیده به دهانش است، مادری که به چهره فرزند زیبای خوابیده‌اش خیره شده، معشوقی که به چشمان دلربایش می‌نگرد، تنها تصاویری محو برای بیان لذت شدیدی هستند که از کارش می‌برد. کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP اما در شادی او عنصری گربه‌سانانه نیز وجود داشت – نحوه‌ی کار او با آن بندها تا حدودی مانند گربه‌ای بود کاشت مو به روش FUE که با طعمه‌اش بازی می‌کند. کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP وقتی بالاخره سرش را بلند کرد، برق شدیدی در چشمانش و سرخی در چهره‌اش نمایان شد. من به عابدی برخورده بودم که مشغول عبادت بود. این مایک ریس، خسیس و میلیونر بود. او دست چپ بزرگش کاشت مو به روش میکروگرافت را روی توده‌ی بندها گذاشت و با لحنی خشن به سلام من پاسخ داد: «صبح بخیر.» همینطور که حرف می‌زد.

کاشت مو به روش آرتاس

که کاملاً مشخص کاشت مو در تهران بود می‌خواهد فوراً کارم را با او در میان بگذارم. به او گفتم چه می‌خواهم. به درخواست هیئت مدیره رسمی کلیسای خیابان مینا، آمده بودم تا از او بخواهم که برای پرداخت بدهی‌هایشان کمک مالی کند. «بله؛ منتظرت بودم. همه‌شان پیش من می‌آیند. پدر گالاگر از کلیسای کاتولیک، دکتر وایات از کلیسای اسقفی و بقیه اینجا بوده‌اند. من با کلیساها احساس دوستی می‌کنم و با همه یکسان کاشت مو به روش FUE رفتار می‌کنم – بی‌فایده است که جانبدارانه رفتار کنم – به هیچ‌کس رحم نمی‌کنم!» آن بند آخر حرف، حرف ضد و نقیضی بود و امیدهایم را بی‌رحمانه نقش بر آب کرد؛ اما فهمیدم که منظورش همین است کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP و رفتم.

هرگز نشنیدم که از قانون بی‌طرفی مطلقی که کاشت مو به روش FUT برای خودش وضع کرده بود، عدول کرده باشد. ما گاهی اوقات در رستورانی در خیابان کلی ملاقات می‌کردیم. او آدم خوش‌خوراکی بود و دیدن اینکه چقدر ماهرانه در انتخاب غذاها و دقتی که در خالی کردن آنها به خرج می‌داد، می‌توانست صرفه‌جویی را با فراوانی غذا ترکیب کند، سرگرم‌کننده بود. در چندین مورد از این موارد، وقتی اتفاقاً سر یک میز نشسته بودیم، پیشنهاد دادم که هزینه غذای هر دوی ما را بپردازم و او به سرعت موافقت کرد، چهره‌های سخت و سنگینش از این پیشنهاد با لذتی آشکار درخشیدند، و در میان لبخندهای حاضران که بیشترشان او را به عنوان یک میلیونر و من را به عنوان یک واعظ متدیست می‌شناختند، تلوتلوخوران از اتاق بیرون رفت.

او یک ماجرای عاشقانه داشت. کوپید شوخی‌ای با او کرد که باعث شادی زیاد در روزنامه‌های سانفرانسیسکو و غم زیادی برای او شد. یک بیوه برده و شکنجه‌گر او بود – داستان قدیمی. او به دلیل نقض وعده ازدواج از او کاشت مو به روش FUT شکایت کرد. این محاکمه برای وکلا، خبرنگاران و عموم مردم سرگرم‌کننده بسیار سرگرم‌کننده بود؛ اما برای او سرگرم‌کننده نبود. او به شش هزار دلار و هزینه‌های دادخواست محکوم شد. این در زمانی بود که من یکی از دفاتر او را در خیابان واشنگتن اجاره کرده بودم. برای دیدنش تماس گرفتم و می‌خواستم تعمیراتی انجام شود. منشی او در سالن باریک به استقبالم آمد و وقتی گفت: «بهتره یه روز دیگه بیای – پیرمرد تازه تاوان اون حکم رو کاشت مو به روش میکروگرافت تو پرونده‌ی نقض عهد پس داده، و حالش خیلی

بده.» با شنیدن صدای ما گفت: «کی اونجاست؟ بیا تو.» کاشت مو در تهران وارد شدم و او را دیدم که روی میزش تکیه داده و تصویری از بدبختی شدید را به نمایش گذاشته بود. کاملاً بی‌قرار بود، فکش افتاده بود و در حالی که سرش را بالا می‌آورد و با صدایی شکسته می‌گفت، چهره‌ای بسیار رقت‌انگیز به من برخورد کرد. «یه روز دیگه بیا – امروز نمی‌تونم کاری بکنم؛ خیلی حالم بده.» او واقعاً بیمار بود – از ته دل بیمار. دلم برایش سوخت. درد همیشه ترحم مرا برمی‌انگیزد، مهم نیست علتش چه باشد. او خسیس بود و پرداخت آن هزاران دلار مثل این بود که او را از هم بپاشند.

او از طعنه‌های روزنامه‌ها ناراحت نمی‌شد، اما از دست دادن پول تقریباً کشنده بود. او به شهرت دل نبسته بود، بلکه به پول دل بسته بود. او مشکل خاص دیگری هم داشت، اما با پایانی متفاوت. یکی از همسایه‌هایش کشف کرد که به دلیل اشتباه در اندازه‌گیری نقشه‌برداران، او (ریس) دیوار یکی از خانه‌های تجاری عظیم خود در خیابان فرانت را شش اینچ فراتر از خط مرزی خودش ساخته و دقیقاً همان مقدار از زمین همسایه را اشغال کرده است. همسایه‌اش که با ریس رابطه‌ی دوستانه‌ای نداشت، درخواست قاطعی برای کاشت مو به روش میکروگرافت برداشتن دیوار یا پرداخت هزینه‌ی سنگین برای زمین مطرح کرد.

کاشت مو به روش آرتاس او از درد و رنج روحی به خود می‌پیچید و التماس می‌کرد که شرایط آسان‌تری برایش فراهم کنند، اما بی‌فایده بود. همسایه‌اش کوتاه نمی‌آمد. تاجران اطراف از این وضعیت لذت می‌بردند و با طنز، روند ماجرا را تماشا می‌کردند. این یک مورد الماس تراش‌خورده بود که هر دو طرف به سخت‌گیر بودن شهرت داشتند. روزی برای ریس تعیین شد تا کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP به درخواست همسایه‌اش پاسخ قطعی بدهد، با این اخطار که در صورت عدم اجابت درخواست، بلافاصله علیه او اقامه‌ی دعوی خواهد شد. روز موعود فرا رسید و با آن لحن ریس به طرز چشمگیری تغییر کرد.

روش آرتاس

او یادداشت کوتاهی برای دشمنش کاشت مو در تهران فرستاد که در آن ناسزا و توهین‌آمیز بود. شهروند کاشت مو به روش FUE گیج با خود اندیشید: «مشکل چیه؟» «ریس به کشفی رسیده که باعث شده فکر کند دست بالا را دارد، وگرنه این‌طور حرف نمی‌زد.» و نشست و فکر کرد. غریزه‌ی این طبقه از مردان، جایی که پای پول در میان باشد، مثل معجزه است. ناگهان فریاد زد: «من آن را دارم! ریس همان تسلطی را روی من دارد که من روی او دارم.» اتفاقاً ریس صاحب زمین دیگری بود کاشت مو به روش میکروگرافت که در آن طرف، مجاور زمین دشمنش بود. به ذهنش رسید که از آنجایی که همه این زمین‌ها همزمان توسط یک گروه بررسی شده بودند، به احتمال زیاد همانطور که خط او در یک طرف شش اینچ زیاده‌روی کرده بود، کاشت مو در تهران خط دشمنش نیز در

طرف دیگر به همان اندازه زیاده‌روی کرده بود. و همینطور هم شد. او به آرامی از محل بازدید کرد و با خوشحالی درونی خندید که فهمید این کارت برنده را در این بازی غیردوستانه در دست دارد. همسایگان با ادب و نزاکت، اسناد دو و نیم فوت زمین را با کاشت مو به روش میکروگرافت هم رد و بدل کردند و جنگ آنها پایان یافت. درس این ماجرا برای کسی است که به اندازه کافی باهوش باشد تا آن را ببیند. چندین فصل بود که هر روز صبح برای حمام دریا به ساحل شمالی می‌آمد. گاهی اوقات سوار اسب سفید معروفش می‌شد، اما بیشتر اوقات پیاده می‌رفت.

کاشت مو به روش آرتاس در دریای آزاد حمام می‌کرد و به قول معروف، با اجتناب از حمام، بیست و پنج چادر از اقیانوس آرام برپا می‌کرد. آیا این جذابیتی بود که او را آنقدر زود به اینجا کشاند؟ به ندرت پیش می‌آمد که با هم به مرکز شهر برویم. گاهی اوقات او کاملاً خوش‌برخورد بود و به طرز عجیبی از خودش صحبت می‌کرد.