کاشت مو ورامین

کاشت مو ورامین در آن زمان مانند لمس خانه ما بود و از آن زمان تاکنون در حضور او این احساس را داشته‌ایم. بهشت ​​چه خانه‌ای خواهد بود که همه این مردان در یک جمع جمع شوند! روزی که او برای اجرای برنامه ماریپوسا به صحنه رفت، هوا گرم بود. به نظر می‌رسید که ماشین از قبل پر از مسافر، عمدتاً مکزیکی و چینی، شده است. وقتی اسقف تنومند خود را معرفی کرد و خواست وارد شود، اخم‌ها در هم رفت و ابراز نارضایتی شد. سینیوریتا، سیه‌چرده پوست، با چشمان سیاه و براق فریاد زد: «خیلی بد!» صحنه گردانِ خائن با لحنی آمرانه دستور داد: «اونجا جا باز کن – باید بره.» هشت مسافر داخل بودند و بالای کالسکه به اندازه سینه سرخ‌هایی که روی بوته سماق نشسته باشند، پر از مو بود.

کاشت مو : اسقف از پله بالا رفت و اوضاع را بررسی کرد. صندلی‌ای که به او اختصاص داده شده بود، بین دو زن مکزیکی بود و وقتی در فضای ظاهراً ناکافی فرو رفت، نگاهی از بهت و حیرت در چهره‌هایشان دیده می‌شد – و من از کاشت مو به روش FUT این تعجب نکردم. اما تازه وارد با لبخند کاشت مو به روش FUT وارد کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP شد و با چنان خوشرویی و دوستانه‌ای با یکی و سپس با یکی دیگر از مسافرانش صحبت کرد که اخم‌ها از چهره‌هایشان پاک شد، حتی چینی‌های بی‌احساس و بلغمی مزاج نیز با شوخ‌طبعی مسری “مرد بزرگ ملیکانی” شاد شدند. وقتی راننده شلاقش را به صدا درآورد و موستانگ‌های سرزنده با تاخت کالیفرنیایی – کالیفرنیایی‌های اولیه هرگونه راه رفتن آهسته را تحقیر می‌کردند – شروع به حرکت کردند – همه لبخند می‌زدند.

کاشت مو ورامین

نمایش در کالیفرنیا در آن روزها اغلب یک کار هیجان‌انگیز بود. در بیشتر معابر صفوف “مخالفان” وجود داشت و رانندگی به شدت خشمگین و بی‌پروا بود. با توجه به سرعت، طبیعت جاده‌ها و میزان ویسکی نامرغوب مصرفی اکثر رانندگان، تصادفات به طرز عجیبی نادر بودند. بسیاری از این رانندگان عادت داشتند که در هر توقفگاهی مشروب بنوشند. یکی از این یِهوس‌های تشنه در یک سواری پیش از ظهر، هفده نوشیدنی نوشید. مسابقه بین سکوهای رقیب به اندازه کافی هیجان‌انگیز بود. با کاشت مو به روش FUE سرعت گرفتن اسب‌های کوچک و لاغر، فقط یک فکر وجود داشت و آن هم «جلو رفتن» بود. راننده‌ای به نام وایت، سکو خود را بین مونتزوما و نایت فری در استانیسلاوس واژگون کرد و پای راستش از بالای زانو شکست.

خوشبختانه هیچ یک از مسافران آسیب جدی ندیدند، اگرچه برخی از آنها کمی کبود و ترسیده بودند. سکو درست شد، وایت افسار را دوباره به دست گرفت، اسب‌هایش را به دویدن واداشت و با پای شکسته‌اش که کاشت مو در تهران شل و آویزان بود، ده دقیقه زودتر از رقیبش به شهر دوید و وقتی از روی کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP صندلی بلند شد، غش کرد. وایت با غرور حرفه‌ای فریاد زد: «پیرمرد هولدن به من گفت یا برو جلو یا همه چیز کاشت مو به روش FUE را خراب کن، و من موفق شدم!» اسقف آنقدر خوش‌شانس بود که با استخوان‌های سالم فرار کرد و در کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP حالی که از نقطه‌ای به نقطه دیگر بر فراز تپه‌ها و دره‌های کالیفرنیا می‌دوید، بدن سنگینش بارها به شدت تکان خورد.

او در دومین سفرش به کالیفرنیا، در سال ۱۸۶۳، زمانی که جنگ در جریان بود، به آنجا آمد. حادثه‌ای رخ داد که به او یادآوری بسیار مؤکدی داد که آن دوران، دوران سختی بوده است. او در یک گردهمایی در دره سن خواکین، نزدیک لیندن – مکانی که به خاطر گردهمایی‌هایی از این دست مشهور است – حضور داشت. قرار بود اسقف ساعت یازده موعظه کند و جمعیت زیادی با انتظارات بالا آنجا بودند. غریبه‌ای درست قبل از ساعت مراسم با ماشین از راه رسید – مردی چهارشانه با لباس آبی و کلاهی براق. او درخواست کرد که اسقف کاوانا را برای چند لحظه خصوصی ببیند.

آنها به «چادر واعظان» پناه بردند و غریبه گفت: «اسم من جکسون است – سرهنگ جکسون، از ارتش ایالات متحده. من وظیفه ناخوشایندی دارم که باید انجام دهم. به دستور ژنرال مک‌داول، باید شما را دستگیر و به سانفرانسیسکو ببرم.» کاشت مو به روش FUT اسقف با خوشرویی پرسید: «می‌توانید صبر کنید تا من موعظه‌ام را ایراد کنم؟» «مردم انتظارش را دارند، و اگر کاری از دستم بربیاید، نمی‌خواهم ناامیدشان کنم.» «چقدر طول می‌کشه؟» «خب، کمی مطمئن نیستم کی شروع کنم، اما سعی می‌کنم خیلی طول نکشد.» «بسیار خوب؛ به موعظه‌ات ادامه بده، و اگر اعتراضی نداری، من هم یکی از شنوندگان تو خواهم بود.» این راز فقط برای اسقف و اسیرکننده‌اش آشکار بود.

کاشت مو ورامین این موعظه یکی از بهترین موعظه‌های او بود – جمعیت عظیم مردم به شدت تحت تأثیر قرار گرفتند و چشمان سرهنگ تا لحظه بسته شدن موعظه خشک نشده بود. پس از دعا، سرود و خواندن دعا، اسقف دوباره در مقابل مردم ایستاد و گفت: «من همین الان پیامی دریافت کردم که بازگشت فوری به سانفرانسیسکو را ضروری می‌سازد. متاسفم که نمی‌توانم بیشتر بمانم و در لذت‌های مقدس این مناسبت با شما شریک شوم. برادران و خواهران من، برکت خداوند با شما باد.» رفتارش چنان بی‌احساس و لحنش چنان آرام بود که هیچ‌کس کوچکترین شکی نداشت که چه چیزی او را چنان ناگهانی به آنجا کشانده است.

ورامین

وقتی با آن غریبه کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP رفت، گمان عمومی این بود که عروسی یا تشییع جنازه‌ای است که چنین عجله‌ای را می‌طلبد. این دو رویداد در زندگی بشر بی‌چون و چرا هستند: انسان‌ها باید دفن شوند و ازدواج خواهند کرد. اسقف به ژنرال میسون، رئیس پلیس، گزارش داد و به او گفته شد که تا دستورهای بعدی خود را در حالت آماده‌باش نگه دارد و آماده باشد تا در صورت فراخوان، در اسرع وقت در ستاد حاضر شود. به اصطلاح، او به قید وثیقه آزاد شد. او به سن خوزه آمد و با چندین سخنرانی قدرتمند خود، جمعیت حاضر در کلیسا را ​​​​به هیجان آورد.

در این میان، دستگیری به روزنامه‌ها راه یافته بود. هیچ اتفاقی از دید روزنامه‌نگاران کالیفرنیایی کاشت مو در تهران پنهان نمی‌ماند و حتی به چیزهایی که هرگز اتفاق نیفتاده بودند، دست می‌یابند. به نظر می‌رسد کسی به شکل یک مرد، شهادت داده بود که اسقف کاوانا به عنوان مأمور مخفی کنفدراسیون جنوبی به ساحل اقیانوس آرام آمده است تا به نفع آن دسیسه کند و نیرو جذب کند! پنج دقیقه تحقیق می‌توانست ژنرال مک‌داول را از احمقانه بودن چنین اتهامی راضی کند – اما کاشت مو به روش میکروگرافت در زمان جنگ بود و او برای تحقیق توقف نکرد. در کنتاکی، اسقف خوب و پیر، آزادی کل سرزمین را داشت و بدون مانع آمد و رفت می‌کرد؛ اما واقعیت این بود که او از زمان شروع جنگ در صفوف کنفدراسیون حضور نداشت.

کاشت مو ورامین طرح چنین اتهامی علیه او اوج پوچی و بی‌معنی بودن بود. حدود سه هفته پس از تاریخ دستگیری او، یک روز صبح با اسقف در راه خانه‌ی زیبای قاضی مور، نزدیک سن خوزه، واقع در آلامدای معروف بودم. کالسکه توسط مرد سیاه‌پوستی به نام هنری رانده می‌شد. هنگام عبور از اداره پست، سند بزرگی را دیدم که مهر رسمی دفتر فرماندار-مارشال، سانفرانسیسکو، روی آن نوشته شده بود و خطاب به اسقفی بود که من از او مراقبت می‌کردم. او در حالی که به آرامی رانندگی می‌کردیم، آن را باز کرد و خواند و در حالی کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP که این کار را می‌کرد، شادتر شد و رو به هنری کرد و گفت: «هنری، تو تا حالا برده بودی؟» هنری در حالی که دندان‌های سفیدش را نشان می‌داد گفت: «بله، آه؛ در میزوری.»