کاشت مو در ونک

کاشت مو در ونک هنری از آن لذت زیادی برد، چرا که خنده‌های مکررش در حالی که اسب‌های زیبای قاضی در امتداد آلامدا می‌دویدند، کاملاً مشهود بود. (هنگام نوشتن، روی کلمه آلامدا مکث می‌کنم. این کلمه حداقل یکی از نشانه‌های سودمند پدران اولیه یسوعی است که صد سال پیش، هیئت‌های تبلیغی سن خوزه و سانتا کلارا را تأسیس کردند. آنها در تمام طول سه مایل، خیابانی از درختان بید کاشتند و در آن خاک غنی و مرطوب، درختان آنقدر رشد کرده‌اند که تنه‌هایشان به اندازه‌ای عظیم رسیده است و شاخه‌هایشان که با سایه متراکم خود، بزرگراه را پوشانده‌اند، مسیری با زیبایی و دلپذیری بی‌نظیر ایجاد می‌کنند.

کاشت مو : واگن‌های اسبی اکنون بخش زیادی از عاشقانه‌های آن را از بین برده‌اند، اما در روزهای اولیه، این جاده به خاطر رانندگی در زیر نور ماه و عواقب و پیامدهای آن مشهور بود. تقریباً آخرین باری که در آلامدا بودم، یک کره اسب چهار ساله کالیفرنیایی با دویدن با درشکه و شکستن آن و من – تقریباً – تکه تکه، حال و هوای عاشقانه‌ای از نوع دیگری به من داد. در حالی که این سطور را در ژوئیه ۱۸۸۱ می‌نویسم، دردی که در شانه راستم دارم، آن را به یاد می‌آورم. اما هنوز می‌گویم، یادش گرامی باد پدرانی که بیدها را در آلامدا کاشتند!) به اسقف اطلاع داده شد که اگر نام کاشت مو در تهران سوگندخورنده‌ای را که باعث دستگیری او شده بود، می‌خواهد، می‌تواند آن را داشته باشد.

کاشت مو در ونک

«نه، نمی‌خواهم نامش را بدانم،» گفت. «دانستن آن هیچ سودی برایم ندارد. باشد که خداوند گناهش را ببخشد، همانطور که من از صمیم قلب می‌بخشم!» یک واعظ واقعاً قوی، خطبه‌های زیادی ایراد می‌کند که شنوندگان ادعا می‌کنند هر یک از آنها بزرگترین خطبه زندگی اوست. من حداقل شش خطبه “بزرگترین” از باسکام و پیرس و دیگر سخنرانان برجسته منبر شنیده‌ام. اما یک خطبه از کاوانا شنیدم که احتمالاً در واقع حاصل تلاش استادانه او بود. این خطبه تاریخچه‌ای داشت. وقتی اسقف در سال ۱۸۶۳ به اورگان رفت، من “سخنرانی‌های باسکام” را در دستان او گذاشتم که به طرز عجیبی، او هرگز آنها را نخوانده بود.

دکتر باند بزرگ در مورد این سخنرانی‌ها گفت: “آنها ستون‌های عظیم شهرت باسکام خواهند بود، زمانی که خطبه‌های چاپ شده او فراموش شوند.” آن سخنرانی‌ها به طرز شگفت‌انگیزی مراحل متغیر کفر مادی را که از زمان او توسعه یافته بود، پیش‌بینی می‌کردند و کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP با قدرتی بی‌رحمانه و مقاومت‌ناپذیر، برهان خلف کاشت مو به روش FUT را در مورد آنها به کار می‌بردند. کاوانا در بازگشت از اورگان، در کنفرانس سالانه سن خوزه شرکت کرد و ریاست آن را بر عهده گرفت. یکی از دوستان قدیمی‌اش که از افکار شکاکانه‌ی مادی‌گرایانه رنج می‌برد، از او خواست که برای منفعت خاص او، موعظه‌ای ایراد کند.

این درخواست و مطالعه‌ی قبلی درس‌ها، ذهن او را با جدیت تمام به موضوعی که با جدیت تمام پیشنهاد شده بود، معطوف کرد. نتیجه، همانطور که همیشه فکر خواهم کرد، موعظه‌ای ماندگار بود. متن این بود: «در انسان روحی وجود دارد؛ و الهام قادر متعال به آنها فهم می‌بخشد.» کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP (ایوب ۳۳. ۸.) آن خطابه‌ی قدرتمند، گواهی بر حقیقتِ تأکید متن بود. من سعی نمی‌کنم آن را اینجا تکرار کنم، اگرچه بسیاری از عبارات آن هنوز در خاطرم زنده است. این خطابه، سفسطه‌هایی را که با آنها سعی می‌شد انسان جاودان را به سطح حیواناتی که هلاک می‌شوند، تنزل دهند، از هم درید؛ با منطقی داغ و سوزان که راه خود را به اعماق سردترین و سخت‌ترین قلب‌ها می‌گشود، به آگاهی شنوندگانش متوسل می‌شد؛ و گاه و بیگاه جرقه‌های شوخ‌طبعی

را مانند لبه‌های روشن یک ابر رعدآسا که در حال پیشروی است، می‌درخشاند؛ او بر بال‌های تخیل خود، که گسترۀ عظیم آن او را به فراسوی مرزهای زمین، از میان جهان‌های چرخان و خورشیدهای سوزان برد، اوج سرنوشت بشر را در آغوش ابدیت، بی‌نهایت و خدا یافت. این خطابه وصف‌ناپذیر بود. حضار مسحور کاشت مو به روش میکروگرافت شده در زیر آن به خود می‌پیچیدند. الهام! مرد خدا خود مظهر آن بود، زیرا قدرت کلامش از آن خودش نبود. «خدا را شکر می‌کنم که امروز مرا به اینجا فرستاد تا آن موعظه را بشنوم! من هرگز چیزی شبیه به آن نشنیده بودم و هرگز آن را فراموش نخواهم کرد و از شنیدن کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP آن سپاسگزار نخواهم بود.» این جمله را جناب دکتر چارلز وادزورث، کاشت مو به روش میکروگرافت اهل فیلادلفیا، واعظ بزرگ پرسبیتریان – مردی نابغه و

یک شاعر نثرنویس واقعی، همانطور که هر کسی پس از خواندن موعظه‌های منتشر شده‌اش تصدیق خواهد کرد – گفت. همانطور که او صحبت می‌کرد، اشک در چشمانش حلقه زده بود، عضلات صورتش می‌لرزید و سینه‌اش از احساسات مهارنشدنی بالا و پایین می‌رفت. هیچ‌کس که آن سخنرانی را شنیده باشد، مرا به اغراق در این توصیف مختصر از آن متهم نخواهد کرد. «کاش اهل کنتاکی نبودی؟» این فریاد پرشور بانویی بود که هوش و ذکاوت بی‌نظیر و فرهنگ آکادمی ساینس هیل را از کنتاکی به ارمغان آورد، فرهنگی که خانه‌های بسیاری را از اوهایو تا ساکرامنتو متبرک و روشن کرده است.

کاشت مو در ونک فکر می‌کنم اسقف در یک موقعیت دیگر هم حضور داشت که تعریف و تمجیدی از او شد که از چپ‌دست‌ها بود. آن موقع در کلیسای سنگی در دره سویسون بود. اسقف و تعدادی از برجسته‌ترین کشیشان کنفرانس پاسیفیک در یک قرار موعظه کاشت مو به روش FUE صبح شنبه حضور داشتند. همه آنها مشغول کارهای طولانی بودند و از جمله اسقف، یکی پس از دیگری از موعظه کردن امتناع کردند. سرانجام قرعه به کاشت مو به روش FUT نام برادری با قیافه‌ای پسرانه و جثه بسیار کاشت مو به روش FUE کوچک افتاد که با دو مشکل مواجه بود: واعظ بسیار جوانی بود و در همان نزدیکی بزرگ شده بود. مردم وقتی دیدند که آن مرد کوچک به منبر می‌رود، ناامید و خشمگین شدند.

در ونک

هیچ‌کس نارضایتی خود را آشکارتر از عمو بن براون، کاشت مو به روش میکروگرافت برادر مسن تا حدودی عجیب و غریب، که یکی از بنیانگذاران آن انجمن و یکی از بهترین اعضای رسمی آن بود، نشان نداد. او طبق معمول روی صندلی جلو نشسته بود، ابروهای پرپشتش به شدت در هم تنیده بود و اخم غلیظی روی صورتش بود. او انتظار داشت کاشت مو در تهران حرف اسقف را بشنود و این همان چیزی بود که اتفاق افتاد! شانه‌هایش را با اخم پایین انداخت و در حالی که چشمانش را به زمین دوخته بود، خشمش را فرو خورد. واعظ کوچک خطبه‌اش را آغاز کرد و خیلی زود همه را از انرژی‌ای که با آن صحبت می‌کرد، شگفت‌زده کرد.

همچنان که پیش می‌رفت، اخم چهره‌ی عمو بن کمی فروکش کرد؛ سرانجام چشمانش را بالا آورد و با تعجب به سخنران نگاه کرد. فکر نمی‌کرد کاشت مو به روش FUT که این انرژی از او باشد. واعظ کوچک با روانی و قدرتی غیرعادی، با همدردی فزاینده‌ی مخاطبانش که اثرات واکنش سخاوتمندانه به نفع او را احساس می‌کردند، ادامه داد. عمو بن، که کمی با لجاجت صادقانه‌اش لمس می‌شد، به تدریج در نگاه‌هایش کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP آرام شد و کم کم صاف ایستاد تا اینکه با حالتی نیمه‌اکراه و در عین حال خشنود، رو به سخنران نشست. درست در پایان یک انفجار شدید و ویژه از سخنرانی، پیرمرد با صدای بلند فریاد زد: با نگاهی پیروزمندانه به اسقف و دیگر واعظان، گفت: «خدا را شکر! او از چیزهای ضعیف این دنیا برای تحقیر قدرتمندان استفاده می‌کند!» می‌ترسم

کاشت مو در ونک این اظهار نظرِ بداهه بیشتر برای شنوندگان سرگرم‌کننده باشد تا برای واعظ؛ اما این از آن برادر عزیز و پیر که در جمع سخن می‌گفت، بی‌بهره بود. باید این طرح را تمام کنم. برای نوشتنش قلمم را در قلبم فرو برده‌ام. از روزی که او در سال ۱۸۵۵ در کلبه کوچک بالای تپه در سونورا به ما نگاه کرد.