کاشت مو سر از بدن

کاشت مو سر از بدن هر اسم دیگری که روی خودش می‌گذارد، اصرار دارد که آن بچه در تمام صحنه‌های استثمار نشان داده شود. به او گفتم هیچ کاری نکن! این روشی نیست که ما فیلم‌های آموزشی را پخش کنیم. لو، آن سرخپوست بیچاره – آشغال. خب، استو پالش سال آینده گروه خودش را در هالیوود راه‌اندازی می‌کند. شما در این مورد چه می‌دانید؟ با من در مورد آن شاین صحبت نکنید! خوب است که وقتی یانکی‌ها کیپ کاد را برای چند شمع یا چیزی شبیه به آن خریدند، او اینجا نبود.» کاشت مو به روش FUT وستی نفسش بند آمد. آقای وایلد گفت: «این بچه به عنوان یک راهیاب مشکلی ندارد.

کاشت مو : او می‌تواند یک دلار را تا لانه‌ی خاموشش ردیابی کند. به او گفتم کاری ندارد ! اگر می‌خواهی او را ببینی، او در اتاق بغلی یا جایی یا جای دیگری است. ساعت‌هایت را مرتب نگه دار.» سه پسر، کاشت مو در تهران مبهوت از این سخنرانی آتشین و پرشور، به همراه جمعیتی تحسین‌برانگیز از پسران دیگر، به گشت و گذار در اماکن عمومی هتل بزرگ پرداختند. آنها وارد سالن غذاخوری شدند و با کنجکاوی اطراف را نگاه کردند. آنها به دورافتاده‌ترین شیروانی‌های منتهی به راهروها نگاه کردند و به تمام گوشه و کنارهای فرش‌شده که فکر می‌کردند ممکن است یک سرخپوست شاین در آنها کمین کرده باشد، سرک کشیدند.

کاشت مو سر از بدن

آقای وایلد از همراهی با آنها خودداری کاشت مو به روش میکروگرافت کرده بود. پسر بچه‌ی مهربانی که به وستی چسبیده بود گفت: «او را به تو نشان می‌دهم؛ من او را می‌شناسم؛ او را برایت پیدا می‌کنم.» آقای کرستون داشت با صدای بلند او را صدا می‌زد؛ اوه، پسر، باید حرفش را می‌شنیدی. بنابراین، جام شادی وستی لبریز شد و او خود را در حال شکار سرخپوستانی مانند کاستر دلاور یا مانند بوفالو بیلی یافت. و سرانجام، قهرمان بیچاره وستی را به یکی از سالن‌ها آوردند. او کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP روی یک صندلی راحتی نشسته بود و با مدیرش، آقای هاوک، بلک هاوک راکیز – و هالیوود – صحبت می‌کرد.

کاشت مو در تهران وستی بیچاره، فقط می‌توانست بی‌کلام نگاه کند. وحشتناک‌تر از تمام فجایعی که فیلم‌ها مرتکب می‌شدند، پسر سرخ‌پوست شاینینگ سان بود. او با کاشت مو به روش FUT لباس باشکوهش، کلاه حصیری روبان قرمز و لباس‌های مخصوصش، دلربا بود! و عصایی در دست داشت – هرچند پسر جوانی بود. اوه، سایه‌هایی از پونتیاک و سیتینگ بول! او عصایی در دست داشت! وسلی بریِز، جکی کوگانِز، فیلم شده، کاشت مو در تهران او آنجا نشسته بود و با آقای هاوک در مورد اختلافی که با فیلم‌های آموزشی داشتند صحبت می‌کرد . و اگر ماساسوئیت پیر در گورش نلرزید، حتماً به این دلیل بود که بیش از حد شوکه یا غمگین بود که بتواند تکان بخورد! وستی با ناامیدی و سردی به این جوان فرهیخته خیره شد.

خورشید درخشان، در حالی که کاشت مو در تهران او، جنگلبان سالن پذیرایی، دیده‌بان حیاط خلوت، از دست بدنام‌ترین راهزن غرب می‌سی‌سی‌پی فرار می‌کرد، واقعاً می‌درخشید. اگر وستی، بلاد هاوند پیت را با لباس رسمی و کلاه لوله بخاری می‌دید، به سختی می‌توانست شوک بزرگتری را متحمل شود. اینکه پسر سرخپوست مهارت واقعی و دانش جنگل داشت، در نظر این قهرمان کوچک و تنومند گشت روباه نقره‌ای، که پول را تنها نکته‌ی نادرست در ماجراجویی خاطره‌انگیز خود یافته بود، نجاتش نداد. وارد زمزمه کرد: «بیا دیگه، داره در مورد کار حرف می‌زنه. هیس! مگه نمی‌دونی که اون شاین والنتینو هست؟» اِد گفت: «باید با سنجاق قفلی من به قلبش فرو کرد.

اگر یک شب تاریک او را در یک جای خلوت در خیابان برادوی ببینم، با نخ پشمی ژاکتم او را در کمند می‌اندازم. کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP بیا، از اینجا برویم. وست، ولگرد پیر، برایت متاسفم؛ من طرفدار پیشاهنگی پسران آمریکا هستم. ترجیح می‌دهم با ماهی زندگی کنم و لباس‌های ژنده‌ی درست و حسابی بپوشم.» وارد با جدیت گفت: « بهشون بگو .» او دستش را روی شانه‌ی همکار کاشت مو به روش FUE گشتش گذاشت، انگار که می‌خواست ادعای خویشاوندی کند، خویشاوندی‌ای که حتی اد هم نمی‌توانست به آن ببالد. اما برای اد فرقی نمی‌کرد، زیرا یک کاشت مو به روش FUT دیده‌بان، برادرِ هر دیده‌بان دیگری در تمام طول و عرض سرزمین است.

وستی انگار از این موضوع آگاه بود، در حالی که هر سه با هم قدم می‌زدند و می‌رفتند، به شانه‌ی اد زد. وارد پرسید: «خب، درمان شدی؟» وستی گفت: «بله، من درمان شده‌ام.» اِد پرسید: «قبول داری که دیده‌بان هستی؟» وستی گفت: «قبول دارم که تو یکی از آنها هستی.» «ممنون بابت این کلمات محبت‌آمیز.» وستی گفت: «تو همیشه لبخند می‌زنی و خوش‌برخورد به نظر می‌رسی و این مهم‌ترین چیز است.» اِد گفت: «از همان اول اشتباه کردی. نکته‌ی اصلی این است که در ازای خدمت چیزی را قبول نکنی؛ قانون پنجم، همچنین قانون نهم؛ دفترچه‌ی راهنما، صفحه‌ی سی و چهار.» وارد با شور و شوق گفت: «خودت گفتی.

کاشت مو سر از بدن اد حرفش را قطع کرد و گفت: «خورشیدِ لکه‌دار». وارد گفت: «مشکلش این است که تجاری شده است.» اِد گفت: «اون کلمه رو تکرار کن.» وارد گفت: «تجاری شده». اِد گفت: «برو سر کلاس و یه سیلی محکم به مچ دستت بزن.» وارد گفت: «یعنی یه جورایی لوس شدن با پول و معروف بودن و از این جور چیزا.» اد گفت: «حرفت را قبول دارم. حرف خیلی قشنگی زدی، همین را می‌گویم.» وارد گفت: «افرادی هم هستند که سعی می‌کنند از پیشاهنگی پسران، جنبه‌ی تجاری بسازند.» وستی گفت: کاشت مو به روش FUT «اگر ما اول آنها را ببینیم، نه.» اِد گفت: «اگر کشته شویم، به خاطر عشق کشته خواهیم شد.

از بدن

ما هیچ پولی بابت این کار نمی‌گیریم – حتی انعام.» وارد گفت: کاشت مو به روش میکروگرافت «بیایید همگی با هم عهد ببندیم که عصا حمل نکنیم.» اِد گفت: «من با تو هستم. یا اینکه [از لباس‌هایت] استفاده کن.» وارد گفت: «درسته.» وستی گفت: «باید از یه جایی لباس بگیرم.» وارد گفت: «فکر کنم ته دره یه مغازه لباس فروشی هست.» اِد گفت: «اول دوست دارم به آشپزخانه‌ی شیطان بروم و چیزی بخورم.» وستی پرسید: «نمی‌خواهی جنگلِ کاشت مو به روش FUE سنگ‌شده را ببینی؟» اِد گفت: «نه، مگر اینکه بتوانم آن را بخورم. در حال حاضر نمی‌خواهم چیزی را که نمی‌توانم بخورم ببینم – به جز ماهی.

اگر کسی از ماهی حرف بزند، با سنجاق قفلی‌ام او را می‌زنم. من حتی به داستان ماهی گوش نمی‌دهم.» وارد گفت: «شرط می‌بندم آقای کرستون و آقای وایلد حسابی با خورشیدِ لکه‌دار دعوایشان شده.» اِد گفت: «شرط می‌بندم خورشید درخشان با عصایش او را زده است. اگر این کار را کرده، امیدوارم آقای وایلد کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP فقط دود سیگار را به صورتش فوت کرده باشد؛ حقش بوده.» وارد گفت: «بوی گوشت کبابی می‌دهی؟» وستی گفت: « پسر ، چه بوی خوبی می‌دهد.» اد گفت: «فکر می‌کنم در مسیر درستی هستیم.» فصل XXX بازدیدکنندگان همچنان که وستی با لباس‌های ژنده‌اش در هتل قدم می‌زد و به «شاینینگ سان»، پسر هندی، که بی‌خبر از همه و سرگرم دعوای کاری‌اش بود، فکر می‌کرد، انگار دنیا وارونه شده بود.

کاشت مو سر از بدن هر جا که پسر جایزه بگیر می‌رفت، مردم به او نگاه می‌کردند، و پسرها، که تعدادشان در آن حوالی زیاد بود، دنبالش می‌رفتند و بارها و بارها او را برای جزئیات ماجراجویی‌اش زیر نظر می‌گرفتند. بعضی از خجالتی‌ترها با نوعی حیرت به او نگاه می‌کردند، انگار که از مریخ آمده باشد، و در مورد سگ بلادهوند پیت سوال می‌پرسیدند که البته وستی نمی‌توانست به آنها پاسخ دهد. او خود را یک قهرمان واقعی یافت، بدون هیچ کمبودی از آن نقش هیجان‌انگیز آقایان به شانه‌اش می‌زدند و به او می‌گفتند که « پسر خوبی » است، و دختری التماس می‌کرد کاشت مو به روش FUE که قبل از اینکه حتی یک تکه از لباس کاملاً دوست‌داشتنی‌اش را عوض کند ، اجازه دهد او را با کداکش ببرد.