مراقبت های بعد از کاشت مو در زنان

مراقبت های بعد از کاشت مو در زنان بیرون رفت تا این خبر را پخش کند که “نابوب با نیویورک صحبت می‌کند!” این اطلاعات توجه فوری را می‌طلبید. مارشال مک‌ماهون مک‌نات، که به طور خودمانی با نام «پگی» مک‌نات شناخته می‌شد – چون زمانی یک پایش را در ماشین چمن‌زنی از کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP دست داده بود – و ظاهراً مشاور املاک، پزشک اسب، پرورش‌دهنده‌ی طیور و کف‌بین بود و در فروش کتاب‌های اشتراکی، بیمه عمر، مرهم زخم و هندوانه نیز دستی داشت، به سرعت از ایوان جلویی خانه‌اش به آن سوی خیابان آمد و وارد فروشگاه کاتینگ شد تا در این هیجان کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP شرکت کند. ست دیویس، آهنگر، ابزارش را زمین گذاشت و با عجله به فروشگاه رفت و داروساز سه در آن طرف‌تر – یک جنتلمن شیک‌پوش معروف به نیب کورکینز – با عجله در را قفل کرد

کاشت مو : و در جلسه شرکت کرد. کمی بعد، گروه کنجکاو با اضافه شدن نیک توم، کارگر نظافت، لان تافت، نجار کاشت مو به روش FUE و همه‌کاره، و سیلاس کالدول، آسیابان، که دومی فردی جدی بود و «اتفاقاً در آخرین لحظه از آسیاب به آنجا آمده بود»، بزرگتر شد. سم کاتینگ، که خود از اهمیت محلی بالایی برخوردار بود، هرگز به رقابت ناباب توجه نکرده بود، اما برای سه دختر چهارپایه‌هایی نزدیک کیوسک تلفن گذاشت که با چنان لطفی این ادب را پذیرفتند که باید انباردار بدخلق را خلع سلاح می‌کرد. آنها نمی‌توانستند از علاقه‌ای که آنها برانگیخته کاشت مو به روش FUT بودند، شگفت‌زده نشوند و از آنجایی که شخصاً تک تک مردم شهر را می‌شناختند، با خوشرویی به هر ورودی سر تکان می‌دادند و از سلامتی و رفاه خانواده‌هایشان جویا می‌شدند.

مراقبت های بعد از کاشت مو در زنان

پاسخ‌ها تک‌هجایی بودند. مردم میلویل در حضور این بازدیدکنندگان شهر خجالت‌زده بودند و در حالی که با نگاه‌های نسبتاً شرم‌آور به دختران توجه می‌کردند، توجه اصلی آنها معطوف به مرد کوچک داخل کیوسک تلفن بود که به وضوح از طریق در شیشه‌ای دیده می‌شد اما هر چقدر هم که بلند فریاد می‌زد، ممکن بود صدایش شنیده نشود. «صحبت کردن با نیویورکی» هنوز کاشت مو به روش FUT برایشان چیز شگفت‌انگیزی بود، و گمانه‌زنی‌های زیادی با لحنی آرام در مورد هزینه احتمالی چنین مکالمه‌ای که آقای مریک اکنون در آن غرق شده بود، رد و بدل کاشت مو به روش میکروگرافت می‌شد. پگی مک‌نات به ند لانگ گفت: کاشت مو به روش FUE «می‌دونی، وصل شدن یه دلار خرج داره.

شرط می‌بندم با این همه زحمت، حساب تقصیر رو تا دو دلار بالا می‌بره. چرا این پیرزن نمی‌تونه مثل مردم عادی نامه بنویسه و پول اضافی‌ش رو به فقرا بده؟» نیب کاشت مو در تهران کورکینز با خنده پرسید: «منظورت چیه، پگی؟» پگی با عصبانیت گفت: «شاید این کار را بکند. لِرد می‌داند که من به اندازه کافی فقیر هستم. تو که با یک دلار مرا به نیویورک نمی‌کشانی، نیب، نه؟» در همین حال، آقای مریک موفق شده بود آقای ماروین، از بانک کاشت مو به روش FUE ایشام، ماروین و شرکا، را پای تلفن بیاورد. «به من لطفی کن، ماروین.» گفت. «بهترین فروشگاه لوازم و تدارکات را پیدا کن و از آنها بخواه که یک لباس کامل برای چاپ یک روزنامه روزانه برایم بفرستند.

همه چیز باید مدرن باشد، می‌دانی، و نگذار چیزی را که ممکن است به کاشت مو به روش FUE دردشان بخورد از قلم بیندازند. بعد برو پیش کوریگان، سرپرست راه‌آهن، و از او بخواه که بار را با یک موتور مخصوص به اینجا، به تقاطع چِیزی، بفرستد، چون کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP من نمی‌خواهم لحظه‌ای تأخیر داشته باشم و حمل و نقل معمولی حدود یک هفته طول می‌کشد. همه چیز را به حساب من بریز و به فروشنده کاشت مو در تهران بگو که باید عجله کند. می‌فهمی ماروین؟» «فکر می‌کنم، قربان.» پاسخ این بود. «اما این سفارش خیلی بزرگی است، آقای مریک. لباس یک روزنامه‌ی مدرن هزینه‌ی کمی خواهد داشت.» «بی‌خیال؛ بفرستش.» «بسیار خب.

اما بهتر است کمی جزئیات به من بدهی. روزنامه را با چه قطری می‌خواهی چاپ کنی؟» عمو جان گفت: «سیم را نگه دار تا بفهمم.» سپس در غرفه را باز کرد و گفت: «پتسی، می‌خواهی چیزی در چه اندازه‌ای چاپ کنی؟» «چقدر بزرگ؟ اوه، بذار ببینم. چهار صفحه کافیه، نه، لوئیز؟» لوئیز پاسخ داد: «باید بگویم، برای این مکان به وفور یافت می‌شود.» عمو جان پرسید: «و هر صفحه چند ستون دارد؟» «اوه، شش یا هفت. فکر کاشت مو در تهران کنم کاشت مو به روش FUE معمولیه.» بث پیشنهاد داد: «بذار شش تا باشه. این به اندازه کافی سرمون رو شلوغ می‌کنه.» «باشه.» عمو جان گفت و دوباره در را بست.

این مکالمه برای روستاییانِ جمع‌شده بسیار تکان‌دهنده بود، کسانی که همگی سعی می‌کردند بی‌تفاوت به نظر برسند و طوری وانمود کنند که انگار «شوخی کرده‌اند» اما نمی‌توانستند کنجکاوی خود را با موفقیت پنهان کنند. البته بخش زیادی از این تبادل کلمات بین مردِ توی غرفه و دختران بیرون برای همه آنها یونانی بود، اما «چاپ کاشت مو به روش میکروگرافت کردن» و «ستون‌ها» و «صفحات» فقط می‌توانستند به یک ایده اشاره کنند، که اگرچه کاملاً درک نشده بود، اما در پیشنهاد خود فوق‌العاده تکان‌دهنده بود. گروه مریک به خاطر انجام کارهای شگفت‌انگیز در گذشته شناخته شده بود و ظاهراً، به قول پگی مک‌نات، آنها «به نوعی حماقت متهم می‌شدند که یا این محله کاشت مو به روش میکروگرافت را نابود می‌کند یا باعث می‌شود درباره‌اش صحبت شود».

مراقبت های بعد از کاشت مو در زنان نیک تورن با ناراحتی پاسخ داد: «اینجا خیلی مرده کاشت مو به روش سلول‌های بنیادی یا PRP و آماده‌ی کشتن است. حتی کارخانه‌ی کاغذسازی، چهار مایل دورتر، نتوانسته کاری کند که میل‌ویل انگشت شست پایش را تکان دهد. نگران نباش که این نابغه چه کار خواهد کرد، پگی؛ اگر هم تلاش کند، هیچ ضرری نخواهد کرد.» در دوباره باز شد و آقای مریک با چهره‌ای متعجب به بیرون نگاه کرد. «می‌خواد در مورد یه گیاه کلیشه‌ای بدونه، پتسی. بهش چی بگم؟» پتسی خیره شد. لوئیز و بث سرشان را تکان دادند. پتسی با ناامیدی گفت: «اگر متعلق به… چیزی است که ما می‌خواهیم، ​​عمو، بگو آن را بفرستند.» «بسیار خب.» چند دقیقه بعد، مرد کوچک دوباره از آنها درخواست کمک کرد.

مراقبت های بعد

«دخترا، چطور می‌خوایم این وسیله رو راه بندازیم؟ بخار یا برق؟» چهره پتسی بی‌تفاوت بود. بث ریزریز خندید و لوئیز اخم کرد. آقای مریک پیشنهاد داد: «البته که باید اداره شود؛ اما چطور؟ مسئله این است.» پتسی اعتراف کرد: «من… من به این موضوع فکر نکرده بودم. نظر شما چیست، عمو؟» او در حالی که در را باز نگه داشته بود، با تأمل به گروه ساکت اما علاقه‌مند روستاییان که مشتاقانه به هر کلمه‌ای که رد و بدل می‌شد گوش می‌دادند، فکر کرد و اندیشید. آقای مریک صدا زد: «کاتینگ، چطور کارخانه کاغذسازی رویال را اداره می‌کنند ؟» «برق! برق، آقا!» شش کاشت مو در تهران نفر همزمان جواب دادند.

کاتینگ با تأملی آهسته و پر طمطراق توضیح داد: «آنها برق را از آبشار سلطنتی لیتل بیل استخراج می‌کنند. آقای اسکیلتی به من گفت که آنها برق کافی برای روشن کردن کل منطقه‌ی فقیرنشین از ده مایل در همه جهات، در دو طرف آسیاب، دارند.» «اسکلتی کیه؟» «مدیر کارخانه، آقا، و کاشت مو به روش میکروگرافت صاحب بخشی از آن،» او می‌گوید. «تلفن داره؟» «بله، آقای مریک.» «ممنون.» آقای مریک در را بست و با اسکیلتی تماس گرفت. پنج دقیقه چانه‌زنی مشکل را حل کرد و سپس دوباره با آقای ماروین تماس گرفت و به او دستور داد که پرس‌ها و ماشین‌آلات را طوری تنظیم کند که با برق کار کنند.

عمو جان با این فکر که حالا تمام کمیسیون‌هایی را که می‌توانست با سرعت به بانکدار بدهد، به او داده است، سپس با سرگرد دویل تماس گرفت و به برادرزنش دستور داد که چهار مایل کابل برق، به همراه اتصالات و ترانسفورماتورها و گروهی از کارگران برای انجام کار بفرستد و لحظه‌ای وقت را برای رساندن آنها به میل‌ویل تلف نکند.